Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Voormalig Saint-Méenkerk van Cancale en Ille-et-Vilaine

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise de style classique
Ille-et-Vilaine

Voormalig Saint-Méenkerk van Cancale

    Place Saint-Méen
    35260 Cancale
Ancienne église Saint-Méen de Cancale
Ancienne église Saint-Méen de Cancale
Ancienne église Saint-Méen de Cancale
Ancienne église Saint-Méen de Cancale
Crédit photo : GO69 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1700
1800
1900
2000
1715–1727
Eerste bouw
1836–1842
Grote uitbreidingen
1875
Vervanging door nieuwe kerk
Années 1980
Culturele omschakeling
29 décembre 1982
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Westelijke gevel met de klokkentoren en de eerste twee overspanningen van de achttiende eeuw (Box J 245): inscriptie op volgorde van 29 december 1982

Kerncijfers

Jean-Siméon Garangeau - Architect ingenieur Kerkontwerper (1715/1727).
Alfred-Louis Frangeul - Maleise architect Schrijver van de veranderingen (1836.

Oorsprong en geschiedenis

De voormalige Saint-Méen kerk van Cancale, gelegen in Ille-et-Vilaine (Brits) is een neoklassiek religieus gebouw opgericht tussen 1715 en 1727 door ingenieur Jean-Simeon Garangeau. Het vervangt een middeleeuwse kerk die sinds 1302, verbonden met de abdij van Mont-Saint-Michel, is bevestigd. De architectuur combineert een klokkentoren, een multi-gable gevel en een plat bed, typisch voor de stijl van het tijdperk.

De kerk, die te klein was geworden, werd gedeeltelijk gerenoveerd tussen 1836 en 1842 (toevoeging van onderkanten, nieuw koor, westelijke gevel). In 1875 werd de kerk vervangen door een nieuwe parochiekerk ontworpen door architect Alfred-Louis Frangeul. Sinds de jaren tachtig is het de thuisbasis van een bioscoop en het Cancale Museum of Folk Arts and Traditions.

Gerangschikt een historisch monument in 1982, alleen de westerse gevel (met klokkentoren) en de eerste twee overspanningen van de 18e eeuw zijn beschermd. Interieur decoratieve elementen, zoals meubels, dateren uit de plannen van Frangeul. Lokale materialen (schist, zandsteen) en gargoyles sieren de crawlers getuigen van de regionale verankering.

Zijn geschiedenis weerspiegelt de architectonische en culturele evoluties van Cancale: eerste plaats van middeleeuwse aanbidding onder klooster invloed, dan neo-klassieke symbool, eindelijk hedendaagse culturele ruimte. De omzetting in een museum onderstreept haar rol bij het behoud van het immateriële erfgoed van Breton.

Externe links