Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het station werd in 1929 gebouwd door de ondernemer Morosini als onderdeel van de lijn Grand Belt. Opende in 1932 werd het snel gesloten voor reizigers in 1939 vanwege onvoldoende aanwezigheid, maar bleef actief voor vracht. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd zijn tuin in 1918 gebombardeerd door Duitse granaten.

Tussen 1943 en 1944 werd het station een centrale plaats voor de deportatie van de Joden uit het Drancykamp naar Auschwitz-Birkenau. Alois Brunner, de kampmanager, koos Bobigny voor zijn discrete en logistieke karakter. 21 konvooien over, gedeporteerd 22.453 mensen. Na de oorlog werd het station weer industrieel gebruikt voordat het in de jaren tachtig werd ontmanteld.

Het station is een historisch monument in 2005 en is nu een plek voor het publiek. Een sobere scenografie, waarvan 75 stelen symboliseren de 75.000 gedeporteerden van Frankrijk, en educatieve panels vertellen zijn geschiedenis. In 2023 bracht zijn officiële inauguratie overlevenden en Serge Klarsfeld samen en benadrukte zijn rol bij het overbrengen van de herinnering aan de Shoah.

De site, eigendom van de staat en de gemeente, profiteert van het 20ste eeuwse erfgoedlabel. Het omvat het passagiersgebouw (1929), edicles, een verlichtingstoren, een vrachthal en een wisselpost. Restauratiewerkzaamheden uitgevoerd tussen 2008 en 2011, gefinancierd door de regio, het departement en de Erfgoedstichting, hebben het behoud ervan mogelijk gemaakt.

Architectureel illustreert het station de functionele stijl van de jaren dertig, met een 3,5 hectare hoge voetafdruk. De inscriptie in historische monumenten omvat de gehele site, inclusief spoorbanen en technische installaties. Een permanente tentoonstelling, Bobigny, een station tussen Drancy en Auschwitz, ingehuldigd in 2012, contextualiseert zijn rol in de Shoah door middel van archieven en getuigenissen.

Externe links