Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Uxegney Fort, gelegen in Uxegney in de Vogezen, werd gebouwd tussen 1882 en 1884 als onderdeel van het Séré de Rivières defensief systeem om de strategische assen van Epinal-Mirecourt, de Epinal-Nancy spoorweg en het oostkanaal te controleren. Oorspronkelijk benoemd tot fort Roussel in 1887 als eerbetoon aan generaal Nicolas François Roussel d-Hurbal (een onderscheiden officier van de Napoleontische oorlogen), herwon hij zijn oorspronkelijke naam enkele maanden later na de intrekking van het decreet van Boulanger. Dit vijfhoekige fort, ontworpen voor 287 mannen, illustreert de evolutie van militaire technieken met zijn droge sloten, kapons en originele bewapening blootgesteld aan de open lucht.

Tussen 1893 en 1896 werden gedeeltelijke moderniseringen uitgevoerd om het fort aan te passen aan de dreiging van torpedo's, waaronder het betonwerk van de poederwinkel en enkele kluizen. Maar het was tussen 1910 en 1914 dat de site zijn grote transformatie onderging: installatie van vier eclips torentjes (waaronder de beroemde 155 mm Galopin toren, het enige functionele voorbeeld in de wereld), kazematten uit Bourges, slag observatoria en een centrale. Deze ontwikkelingen maakten van het fort een model van de voor de Eerste Wereldoorlog Franse vesting, waarbij technische innovatie en 19e eeuwse erfgoed werden gecombineerd.

Na 1918 verloor het fort zijn strategische rol met de komst van de Maginot Line, die voornamelijk diende als munitiedepot tot de jaren zestig. Verlaten en vervolgens gered door de vereniging ARFUPE sinds 1989, is het nu hersteld in zijn staat van 1914, met zijn operationele leer, zijn gewapende kazematten en zijn oude uitrusting (keukens, ophaalbrug, motoren). Een historisch monument in 2002 met zijn glacis en de aangrenzende M35-batterij, biedt een uitzonderlijke getuigenis van 40 jaar Franse militaire geschiedenis, aangevuld door de sterke buurman van Bois-l-Abbé, ongemoderniseerd.

De site onderscheidt zich door zeldzame architectonische singulariteiten: een dubbele tank van 140 m3, tegenmijnen galerijen toegankelijk vanaf een dubbele borst, of een netwerk van intacte prikkeldraad. De galopin toren van 1907, het middenstuk van 250 ton, symboliseert de vindingrijkheid van de vestingwerken van het Oosten, terwijl het behoud van defensieve rasters, gewelven en waarnemingsposten het een uniek geval maakt. Het fort diende zelfs als decoratie voor de film Nos patriotten (2016), waarbij het zijn anker in het collectieve geheugen markeerde.

De vereniging ARFUPE, in een nauwgezet restaurant de plaatsen (inclusief de machinegeweer torens worden gerehabiliteerd), laat bezoekers om een operationeel fort te ontdekken, zoals bevroren in 1914. Het contrast met het fort Bois-l-Abbé, dat in zijn oorspronkelijke staat bleef, biedt een duik in de evolutie van defensieve strategieën tussen 1870 en 1914. De twee werken, die sinds 2009 verbonden zijn door een spoor van 60 cm, zijn van mei tot september toegankelijk voor het publiek, waardoor dit uitzonderlijke militaire erfgoed permanent wordt overgedragen.

Externe links