Bouw van het fort 1875-1879 (≈ 1877)
Werken van het systeem Séré de Rivières.
1888
Concrete modernisering
Concrete modernisering 1888 (≈ 1888)
Stores-grotten en versterkte caponières.
1915
Bouw van schuilplaatsen
Bouw van schuilplaatsen 1915 (≈ 1915)
Bescherming tegen luchtbombardementen.
18 juin 1940
Toevoeging aan de Duitsers
Toevoeging aan de Duitsers 18 juin 1940 (≈ 1940)
Laatste schot voor de overgave.
1941
Ontmanteling door Duitsers
Ontmanteling door Duitsers 1941 (≈ 1941)
Torens gestuurd naar de Reich gieterijen.
1988
Inkoop door Giromagny
Inkoop door Giromagny 1988 (≈ 1988)
Begin van restauratie door AFD.
13 décembre 1995
Historisch monument
Historisch monument 13 décembre 1995 (≈ 1995)
Officiële bescherming van het fort.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Sterk, naar de slagtanden van de sloten (vgl. Giromagny AM 10; Auxelles-Bas-B 463): vermelding bij beschikking van 13 december 1995
Kerncijfers
Jean Philippe Raymond Dorsner - Generaal van het Rijk
Beproef de naam van het fort.
Raymond Adolphe Séré de Rivières - Algemene en militaire ingenieur
Concept van het gelijknamige verdedigingssysteem.
Oorsprong en geschiedenis
Fort Dorsner, ook bekend als Giromagny Fort, werd gebouwd tussen 1875 en 1879 als onderdeel van de Séré de Rivières verdedigingssysteem, ontworpen na de Franse nederlaag van 1871. Gebouwd in het verdedigingsgordijn van de Haute Moezel, was het gepland om 650 man en ongeveer 50 artilleriestukken te huisvesten. Zijn naam brengt hulde aan de generaal van Empire Jean Philippe Raymond Dorsner, hoewel zijn bouw na zijn tijd was.
Het fort werd in 1888 gemoderniseerd met bergplaatsen en betonnen versterkingen en werd ook ontwikkeld tijdens de Eerste Wereldoorlog, zoals de bouw van een schuilplaats. In juni 1940 vuurde zijn garnizoen een paar kogels af op Duitse troepen voordat hij zich overgaf. De Duitse bewoners ontmantelden vervolgens zijn metalen uitrusting, waaronder twee Mougin torentjes, die in 1941 naar de gieterijen van het Derde Rijk werden gestuurd.
Na de bevrijding diende het fort kort als observatiepost in november 1944 voor het 411e regiment van Algerijnse Tirrers. Tot 1988 werd het door de gemeente Giroganny gekocht en aan de Vereniging van Fort Dorsner (AFD) toevertrouwd voor de restauratie. Vandaag weerspiegelt het de militaire architectuur van de 19e eeuw en de opeenvolgende aanpassingen aan technologische ontwikkelingen, zoals de torpedobuscrisis.
Het fort heeft onder andere een dubbel versterkt beton caponière, oorspronkelijk ontworpen om te worden vervangen door contrascarp kisten, evenals magazijnen uitgerust met elektrische verlichting, vervangen door olielampen als gevolg van frequente storingen. Een schuilplaats, gebouwd in 1915, illustreert de aanpassingen om troepen te beschermen tegen luchtbombardementen.
Fort Dorsner is een representatief voorbeeld van de vestingwerken van Oost-Frankrijk, dat zowel de erfenis van generaal Séré de Rivières als de omwentelingen van de twee wereldoorlogen markeert.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen