Fort Fleur-d'Epée

Musea van Frankrijk

Alle Franse forten, vestingwerken en geclassificeerde arsenalen

Crédit photo : bobyfume - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Antiquité

Haut Moyen Âge

Moyen Âge central

Bas Moyen Âge

Renaissance

Temps modernes

Révolution/Empire

XIXe siècle

Époque contemporaine

100

…

1700

1800

1900

2000

6-7 juin 1794

Franse terugvordering

1750-1763

Bouw van het fort

2 avril 1794

Genomen door de Engelsen

11 décembre 1794

Engelse nederlaag in Guadeloupe

1801-1802

Versterking van het fort

22 février 1854

Het fort laten vallen

21 mars 1979

Historische monument classificatie

2003

Inventaris van de gravures

Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Fort Fleur-d'Epée (cad. AC 223): inschrijving bij beschikking van 21 maart 1979

Kerncijfers

Sébastien Le Prestre de Vauban - Militair ingenieur	Auteur van de eerste plannen.
Victor Hugues - Franse commandant	Hij keerde terug in 1794.
Charles Étienne Rouyer - Franse generaal	Gewond tijdens het herstel.
Louis Delgrès - Hoofd opstand	Strijd tegen slavernij in 1802.
Gouverneur Collot - Koloniale autoriteit	Ordineerde de transformatie in 1793.
Labé de Talsy - Ingenieur	Ontwerpt de eerste batterij.

Oorsprong en geschiedenis

Het Fort Fleur d'Épée, gelegen op de hoogte van de Gosier in Guadeloupe, is de belangrijkste vesting van Grande Terre. Gebouwd tussen 1750 en 1763 volgens de plannen van Vauban, het kijkt uit op de Grande Baie en werd ontworpen om de ankerplaatsen te beschermen, vooral in het licht van Engelse bedreigingen. De architectuur, aangepast aan het reliëf van de morgen, geeft het een langwerpige vorm, met ondergrondse behuizingen, een poederbak en keukens die vandaag nog zichtbaar zijn.

In 1794 werd het fort overgenomen door de Engelsen op 2 april, vervolgens overgenomen door de Fransen in de nacht van 6-7 juni onder leiding van Victor Hugues en generaal Charles Étienne Rouyer, met de hulp van voormalige bevrijde slaven. De Engelse troepen werden op 11 december 1794 definitief afgewezen uit Guadeloupe. Het fort werd versterkt in 1801-1802 tijdens de opstand tegen het herstel van slavernij door Napoleon Bonaparte.

In de 19e eeuw, ondanks het werk van versterking (gefosseerd, muur van behuizing, ophaalbrug), het fort wordt beschouwd als kwetsbaar vanwege de nabijheid van de morne mascotte. In 1854 werd hij verlaten voordat hij in 2003 werd opgenomen voor zijn historische gravures (1812-2002). Vandaag de dag zijn er in de gangen kunsttentoonstellingen, en de naam blijft mysterieus, misschien gekoppeld aan de bijnaam van een soldaat.

Het fort onderscheidt zich door het ontbreken van externe verdedigingselementen, in tegenstelling tot de traditionele forten. Het huisvest o.a. een barak, winkels, twee tanks en een ondergrondse. De monumentale ingang en poort herinneren aan zijn militaire verleden, hoewel de bouw ervan haastig werd gedaan om te reageren op de strategische noodsituaties van die tijd.