Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Fort Joubert, gelegen in Saint-Vincent-les-Forts in de Alpes-de-Haute-Provence, is een militair werk ontworpen door Vauban in 1692. Het biedt een vier-level vierkante plan mâchicoulis dread, omgeven door een diamantvormige bastion behuizing met drie scauguettes. De hoofdingang is gelegen in het centrum van de zuidoostelijke binnenplaats, en een tweede deur uitgerust met een zwaar dak is geopend in het noorden. Binnen zijn logistieke elementen zoals een tank en een officiersaccommodatie aanwezig. Het oorspronkelijke project werd al in 1693 door ingenieur Richerand gewijzigd, met name wat de indeling van de behuizing betreft.

Het fort werd gebouwd in reactie op de verwoesting van het dorp Sint Vincent door de Savoyards tijdens de oorlog van de Liga van Augsburg (1688-1697). In 1700 bekritiseerde Vauban de wijzigingen van Richerand, met name de hellingen en de brandwonden, en stelde een behuizing voor het dorp, die nooit gerealiseerd zou worden. Een zware toren, gebouwd in 1696 als uitkijktoren, blijft vandaag onder de naam Vauban toren. Het fort, voltooid in 1700, verloor zijn strategische interesse na de vereniging van Ubaye met Frankrijk in 1713 en werd verlaten in de 18e eeuw.

In de 19e eeuw, als onderdeel van het Séré de Rivières systeem (1873), werd het fort gemoderniseerd: de angst werd verlaagd in 1882-83, gewelfde kazematten werden toegevoegd, en de ophaalbrug werd vervangen door een tunnel. De site wordt een achterbank van het toernooi slot, geïntegreerd met de Ubaye Defense Organization. In 1887 werd hij hernoemd naar Fort Joubert als eerbetoon aan generaal Joubert. In de 20e eeuw, na decennia van verlatenheid, werd het fort geclassificeerd als Historisch Monument in 1994 en gekocht in 1997 door particuliere eigenaren. Sindsdien werkt de Vereniging des Amis du Fort Saint-Vincent aan de restauratie, en de site is geopend voor het publiek tijdens Erfgoeddagen.

De toren van Vauban, verbonden met het fort door een houten galerij van 300 meter, diende als uitkijktoren om de weg van Lauzet naar Seyne-les-Alpes te bewaken. Beschadigd door de bliksem in 1945, werd het gerenoveerd in 2002. Het fort, van onregelmatig veelhoekig plan, combineert een enscarp behuizing, half-bastions, en logistieke gebouwen. De architectuur weerspiegelt de opeenvolgende aanpassingen, van Vaubans eerste projecten tot de aanpassingen van de 19e eeuw.

Externe links