Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Fort Saint-Georges is een van de drie vestingcomplexen van het Koninklijke Fort van Chinon, gelegen in het departement Indre-et-Loire, in de regio Centre-Val de Loire. Gebouwd door Hendrik II Plantagenet in de tweede helft van de 12e eeuw, was het de bedoeling om de ingang van het kasteel te beschermen. De strategische ligging, 88 meter boven zeeniveau op een rotsachtige spoor, liet het toe om de Viennavallei te domineren met meer dan 40 meter. De site, omgeven door muren en georganiseerd rond een binnenplaats, gehuisvest administratieve gebouwen, torens en een kapel gewijd aan Saint George, die verdween in 1763.

Vanaf de 16e eeuw verloor het fort zijn verdedigingsrol en werd geleidelijk verlaten door de koningen van Frankrijk. In 1907 stortte een deel van de toren in. In de 18e eeuw werd de site zelfs veranderd in een wijnstok na toevoeging van plantaardige grond. De overblijfselen werden echter erkend om hun historische waarde en geclassificeerd als historische monumenten in 1926, 1927 en 1931. In het begin van de jaren 2000, de departementale raad van Indre-et-Loire verwierf het fort, dat werd een agrarische woestenij, en voerde archeologische opgravingen en herstel van de site.

Bijna rechthoekig van vorm, Fort Saint-Georges communiceerde met het belangrijkste kasteel door een talweg. Zijn noordwesten en noordoostelijke ledematen werden geflankeerd door torens, terwijl de zuidoostelijke hoek ooit de kapel herbergde. De gebouwen, dicht gebouwd en aangepast bij verschillende gelegenheden, hadden kunnen dienen als administratieve ruimte voor de ambtenaren van Henri Plantagenet. Ondanks de gedeeltelijke transformaties en vernietigingen getuigen de overblijfselen van vandaag van het strategische belang van Chinon onder de Plantagenets en de evolutie van zijn militaire erfgoed.

Externe links