Gedeeltelijke classificatie 2017 (≈ 2017)
Gebrande en geclassificeerde resten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Muur van de zuidelijke omheining; overblijfsel van de Badstubtorpoort (Box 01 141, 142): inschrijving bij bestelling van 25 februari 2000. In totaal, de versterkte behuizing van Westhoffen, d.w.z. de oost- en westzijden van de versterkte behuizing, de overblijfselen van de voormalige kerk van St. Erhard, de brug tegenover deze laatste, de greppel in de bewaarde overblijfselen (met vervalsing en tegensnede) alsmede in de route (historische plaat), de elementen die reeds in 1931 (noordse flank en torens), de elementen reeds geregistreerd in 2000 (zuidelijke flank en overblijfselen van de onderste poort), zoals gepresenteerd in rood op het plan gehecht aan het decreet (ca. 01 17, 21 tot 36, 61, 77, 79 tot 81, 122 tot 142, 166, 173-174, 208-209, 221, 230, 234, 246, 248, 253-254, 275-276): inscriptie bij volgorde van 16 november 2015. De volgende elementen van de versterkte leefruimte, overeenkomstig het bij het decreet gevoegde plan: de delen van de leefruimte met zijn faux-braie en zijn greppel (bouwelementen, overblijfselen, bodems van het historisch recht van doorgang) (ca. 01 36, 138, 139, 142, 246, 248, 276) met inbegrip van de delen van het contrascarp gelegen op de zuidelijke grens van perceel 28 tot 31, de resten van de voormalige kerk Saint-Erhard (ca. 01 61): classificatie bij volgorde van 29 maart 2017
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen enkele genoemde historische acteur.
Oorsprong en geschiedenis
De Westhoffen vestingwerken zijn een middeleeuws verdedigingscomplex gebouwd in de 2e kwart van de 14e eeuw om de bovenstad te beschermen. De behuizing, nog goed bewaard gebleven op zijn oorspronkelijke indeling, bestaat uit een muur van verhoogde behuizing in de 15e eeuw, voorzien van een ronde weg op bogen en geflankeerd door zes torens van verschillende vormen: drie gesloten vierkante torens, twee torens open naar de kloof (noord en zuiden), en een ronde toren toegevoegd in de 15e eeuw aan de noordoostelijke hoek. St. Ehrard's hoekkettingen, de overblijfselen van de onderste poort (Badstubtor), en de sporen van de kerk gebouwd in de noordoostelijke muur tonen opeenvolgende wijzigingen, waaronder een verhoging in de 16e eeuw om de noordelijke toren aan te passen aan artillerie.
Het oorspronkelijke verdedigingssysteem omvatte ook een buitenomtrek (begin 14e eeuw), nu uitgestorven, bestaande uit een opkomst van land, een houten palisade en een sloot. Twee hoofddeuren Het kasteel van Rosenburg (XI De sloten en contrascarp, vooral zichtbaar in het noorden en noordoosten, contrasteren met de zuidelijke gebieden overbelast door latere constructies.
Deze vestingwerken zijn meerdere malen opgesomd (1931, 2000, 2015, 2017) en illustreren de evolutie van de militaire technieken van Elzas, van middeleeuwse wallen tot artillerie-bewerkingen. De toren Staedelglöckelturm (zuidwesten), gekroond aan het einde van de achttiende eeuw, en de overblijfselen van St.Ehrard's kerk (XIIth Het eigendom, gedeeld door de gemeente en particuliere actoren, behoudt gebouwde elementen, bodems en beschermde archeologische sporen.
De binnenste omheining, geciteerd in 1332, weerspiegelt de middeleeuwse stedelijke organisatie van Westhoffen, waar collectieve verdediging overheerste. Architectural changes, zoals de 19e-eeuwse bakstenen structuur op de Noordwestelijke Toren onthullen voortdurende bezetting en functionele hertoewijzingen. De site, hoewel gedeeltelijk gewijzigd, biedt een zeldzaam voorbeeld in de Elzas van dorpsfortificaties bewaard op hun historische plaat, met tastbare sporen van hun rol in de gemeenschap en het militaire leven van de Bas-Rhin.
Avis
Veuillez vous connecter pour poster un avis