Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Medicifontein, gelegen in de Luxemburgse tuin in Parijs, werd rond 1630 gebouwd op bevel van koningin Marie de Medici, weduwe van Hendrik IV. Ontworpen door Florentijnse ingenieur Tommaso Francini, was het de bedoeling om de gebouwen van nabijgelegen Hell Street te maskeren. De 14 meter hoge façade, versierd met Toscaanse zuilen en drie niches, werd overdekt door een pediment met de armen van Frankrijk en de Medici, omlijst door allegorieën van de Rhône en de Seine. Oorspronkelijk had het zwembad voor de grot geen waterspelletjes, en de fontein werd geïnspireerd door Italiaanse grotten, zoals die later in Wideville.

Aan het begin van de 19e eeuw, na de Revolutie, herstelde de architect Jean-François Chalgrin de fontein, daarna "de grot van Luxemburg" genoemd. De koninklijke wapens werden verwijderd, en een beeld van Venus in marmer werd geplaatst in de centrale niche, waardoor de portico in een fontein. Het bekken werd vervolgens gevoed door een waterval. In de jaren 1860 werd de fontein echter 30 meter verplaatst door het boren van de Rue de Medici, als onderdeel van de Haussmanniaanse werken. De architect Alphonse de Gisors breidde het bekken uit en voegde bassins toe, en verving de Venus door de beeldgroep verrassende Polyfemie Galatée in de armen van Acis, gesneden door Auguste Ottin.

De fontein werd genoemd als een historisch monument in 1889. Tijdens de bezetting in 1944 werd het tijdelijk omgetoverd tot een zwembad door de Duitsers. Tussen 2020 en 2021 vond een ingrijpende restauratie plaats. Aan de achterkant werd de fontein van Léda, oorspronkelijk gelegen aan de Rue du Regard, geïntegreerd in de 19e eeuw. Deze laatste bevat een basreliëf van Achille Valois (1807) en beelden van Naiads van Jean-Baptiste-Jules Klagmann.

Externe links