Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Fontein van de Eenhoorns van Montpellier werd opgericht ter ere van de markies de Castries, winnaar van de Slag bij Clostercamp in 1760, waar hij de Prins van Brunswick uitdaagde. Dit monument, ontworpen door architect Jacques Donnat in 1773, werd gekerfd door Étienne Dantoine. Het werd oorspronkelijk geïnstalleerd in de Place des Etats de Languedoc (nu Jean Jaurès Square), voor het voormalige stadhuis, voordat het werd verplaatst in 1863 naar het Place de la Canourgue, waar het stadhuis is nu gevestigd.

De fontein, ingehuldigd op 21 mei 1776, vertegenwoordigt een marmeren groep bestaande uit twee eenhoorns: de ene ligt, de andere rechtop, met een kind dat een bassin vasthoudt. De basis draagt bas-reliëfs die de strijd van Clostercamp en mascarons spuwend water oproepen. Dit monument maakte deel uit van een set van drie fonteinen in opdracht van de gemeenteraad in 1770, ontworpen om het openbare plein te verfraaien.

In 1865 werd de fontein losgekoppeld van de oorspronkelijke architectonische omgeving en verplaatst naar het einde van de Place de la Canourgue. Het werd geclassificeerd in volgorde van 5 augustus 1963. De barokke stijl en allegorische sculpturen maken het een opmerkelijk voorbeeld van de 18e-eeuwse openbare kunst in Languedoc.

Architectural details, zoals de aileron consoles en het rechthoekige bekken, benadrukken de technische vindingrijkheid van de tijd. De fontein illustreert ook de rol van gedenktekens in het verheerlijken van militaire overwinningen onder het Oude Regime, terwijl ze dienen als een nut voor de watervoorraad van de stad.

Externe links