Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Martinfontein, gelegen 90 rue de Rennes in Laval (Mayenne), werd gebouwd in 1810 door architect Jean-Baptiste Tellot. Dit neoklassieke monument past in de context van stedelijke ontwikkelingen onder het Eerste Rijk, zoals blijkt uit de Latijnse inscriptie op zijn pediment. Ze viert Napoleon I, toen zeven jaar keizer, en de lokale ambtenaren die opdracht gaven voor het boek: Nicolas-François Harmand (provinciaal bestuurder), Jérôme-Charles Frin de Cormeré (burgemeester) en Étienne Boudet (voorganger).

De fontein onderscheidt zich door zijn gebogen niche in cul-de-four, omlijst door model pilasters en overdekt door een driehoekig pediment. Zijn Latijnse inscriptie, gegraveerd in 1810, geeft de namen en titels van de betrokken hoogwaardigheidsbekleders, met nadruk op zijn burgerlijke en keizerlijke karakter. Het gebouw, dat eigendom is van de gemeente Laval, werd in opdracht van 5 april 1930 als historisch monument aangemerkt, waardoor de waarde van het erfgoed werd erkend.

De architectuur van de fontein weerspiegelt de esthetische codes van de tijd: symmetrie, oude referenties, en nutsfunctie. De ligging op een belangrijke as van de stad (Rue de Rennes) maakte het een centraal waterpunt voor de inwoners, terwijl het diende als een symbool van keizerlijke macht. Vandaag de dag blijft het een materiële getuigenis van het beleid van stedelijke verfraaiing dat onder Napoleon I is gevoerd, waarbij het publieke nut en politieke propaganda worden gecombineerd.

Externe links