Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame-de-l'Assomption kerk van Gaillon-sur-Montcient, gelegen in de Yvelines in Île-de-France, is een katholiek gebouw gebouwd van de twaalfde tot de zestiende eeuw. De geschiedenis begon in het midden van de 12e eeuw met de voltooiing van de vroege kerk, bestaande uit een enkel schip van twee gewelfde baaien van kernkoppen, een Romeinse transept, en een klokkentoren met een stenen pijl. Deze elementen, waaronder de vroege bogen van kernkoppen en het noordelijke portaal, getuigen van een geavanceerde romaanse architectuur beïnvloed door vroege gotische innovaties. Het schip, uitzonderlijk gewelfd vanaf het moment van de bouw, presenteert hoofdsteden gesneden van canthe bladeren en O-ring formaties, zelden voor de tijd.

Aan het begin van de dertiende eeuw werd het Romaanse heiligdom, dat te klein werd voor een uitdijende parochie, vervangen door een gotisch koor van twee spanten geflankeerd door onderpanden. Dit koor, groter en hoger dan de romaanse delen, introduceert een duidelijke architectonische onbalans, met ongelijke arcades en een tijdelijke verbinding met de transept kruisen. De gotische gewelven, slecht geknoopt, ingestort of gesloopt in de 13e eeuw, vereisen hun reconstructie in de 16e eeuw in de vorm van flamboyante gewelven laag. Deze transformaties maskeren gedeeltelijk het tweede niveau van de hoogte van het koor, terwijl het behoud van zijn dubbele driepersoonsbed, een architectonische zeldzaamheid.

De klokkentoren, gedeeltelijk verdronken in daken, behoudt archaïsche Romaanse kenmerken, zoals platte steunpilaren en geminieerde bessen zonder colonnetjes. Zijn achthoekige pijl, slank en versierd met schubben, contrasteert met de soberheid van de basis en kondigt de gotische stijl. De kerk, geclassificeerd als een historisch monument in 1934, is de thuisbasis van opmerkelijke meubels, waaronder geclassificeerde 12e eeuwse doopvonten, een 16e eeuwse Maagd met kind met een symbolische ster, en een 18e eeuwse klok. Zijn verhaal wordt ook gekenmerkt door sporen van landschap geschilderd op zolder en zijn rol in de film Maigret en de Affair Saint-Fiacre (1959).

Het gebouw weerspiegelt de architectonische en liturgische veranderingen van zijn tijd, vanaf de stichting verbonden aan de gelofte van Agnes de Montfort . . Volgens welke zeventien kerken werden gebouwd na de veilige terugkeer van haar echtgenoot Galéran IV de Meulan de kruistocht in 1156 . . Massa's worden elke zondag in vijf jaar gevierd, die zijn parochiekerkroeping in een Vexiaanse landelijke context volharden.

Buiten illustreert het tripartiete nachtkastje, met zijn versterkingen en boven elkaar gelegde drieling, de overgang tussen Romeins en Gotisch. De kruisillons van de transept, op het barlong vliegtuig, en de zekerheden van het koor, gewelfd met kernkoppen uit de dertiende eeuw, voltooien dit heteroclite ensemble. Ondanks restauraties en aanpassingen behoudt de kerk zeldzame elementen, zoals de orische formaties van het schip of de meerlobbige hoofdsteden, getuigend van de rijkdom van het religieuze erfgoed van de Franse Vexin.

Externe links