Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Julius Caesar's Way of Chartres Road is een oude weg van ongeveer 100 km van Chartres naar Blois. De indeling, gemarkeerd door rechte lijnen, blijft zichtbaar in het landschap als gedeeltelijke grenzen, wegen of wegen. Hoewel zijn naam Julius Caesar oproept, kan zijn oorsprong Gallisch zijn, met latere correcties onder het Romeinse Rijk. Het werd gebruikt voor het transport van hout, granen en wol tussen de Beauce en het Marchenoir bos, dat werd gebruikt tot de 19e eeuw.

Gerangschikt in 1978 een historisch monument voor zijn secties over Beauce la Romaine, deze route heeft opmerkelijke technische kenmerken. In Membrolles onthult een in 1981 gemaakte snit een structuur in bovenop elkaar gelegde lagen: 20-25 cm stenen uitgelijnd op een bed van grote stenen, omzoomd met anti-erosie platen. Ten zuiden van Verdes vormt de originele kiezelbedekking, onderhouden door middel van middelgroot vliegtuigafgietsels, een dam die de Eagle ontbeert en na sluiting van het Dunoismeer (20 ha), gedroogd in 1851.

De route, goed getuigd op het grootste deel van de route, neemt vandaag de dag de departementale wegen zoals de D935 (Chartres-Dammarie) of de D924 (Pontijou-Blois). Lokale toponyms roepen zijn geschiedenis op: "Chauffours" (antieke of middeleeuwse ovens bij de Gault-Saint-Denis), "la Chaussay" in Averdon, of "le Grand Chaussé" in Boisseau. Deze namen, zoals die van de voormalige gemeente La Colombe (misschien uit de Latijnse kolom, kilometric limit), markeren haar multi-sacular erfgoed.

In de middeleeuwen genoemd in de cartular van de abdij van Saint-Laumer de Blois onder de naam Blesencis Callis ("Blois' glibberige pad"), verschijnt het pad ook op de kaart van Cassini als "pad naar Blois." Zijn opdracht aan Julius Caesar is een middeleeuwse en moderne traditie die de grote oude infrastructuur combineert met de Romeinse keizer, hoewel er geen bewijs is om zijn directe betrokkenheid te bevestigen. Haar economische rol, met name in de voorziening van natuurlijke hulpbronnen, is bewezen sinds de oudheid.

De onzekerheid blijft bestaan op bepaalde secties, zoals de passages van de valleien van Conie (Varize) en Aigre (Verdes), waar een ford en een dijk worden verondersteld. In het Marchenoir bos is de westelijke route ook slecht gedefinieerd. Ondanks deze schaduwzones behoudt het pad een uitzonderlijke zichtbaarheid in het landschap, wat de duurzaamheid illustreert van de communicatieassen die uit de oudheid zijn geërfd en door de eeuwen heen zijn hergebruikt.

Externe links