Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Station Dinan is een spoorwegstation in de Franse stad Bretagne. Het station werd in 1879 in gebruik genomen door de Western Railway Company. Het huidige gebouw, ontworpen door architect Georges-Robert Lefort, maakt deel uit van een renovatieprogramma onder leiding van Raoul Dautry, het toenmalige hoofd van de spoorwegen van de staat. De architectuur combineert Art Deco en regionism, met interieurdecoraties ondertekend door gerenommeerde kunstenaars, zoals de mozaïeken van de Odorico workshop en de muurschilderingen van Charles Lesacq.

In de lobby bevinden zich twee historische mozaïeken: een met de kaart van de regionale spoorwegen, de andere met de kaart van de stad Dinan. Deze werken en het gebouw worden sinds 1995 als historische monumenten genoemd. Het station speelde ook een centrale rol in het lokale netwerk, als eindpunt voor de lijn La Brohinière en als uitgangspunt voor de lijn richting Dinard, die nu ontbreekt. Sinds 1991 is een deel van het pand gevestigd in een spoorwegmuseum, gerund door een lokale vereniging, die de geschiedenis van Bretonse spoorwegen door middel van modellen, posters en antiek volgt.

Op het spoorwegniveau blijft het station Dinan, gelegen op 76 meter boven de zeespiegel, een actieve knooppunt van het TER Bretagne netwerk, met verbindingen naar Dol-de-Bretagne en Saint-Brieuc. Tot 1986 werd het bediend door een directe exprestrein vanuit Parijs, die sindsdien is afgeschaft. De site combineert dus historisch erfgoed en moderne functionaliteit, terwijl het integreren van intermodale diensten (stedelijke bussen, regionale bussen) en parkeren. Zijn verschijning in de bioscoop, in L'Heur 0 (2007), getuigt ook van zijn culturele anker.

De architectuur van het station onderscheidt zich door het centrale lichaam van een grote hal, geflankeerd door twee lage vleugels aangevuld door paviljoens. De ene keer huisvestte het buffet, de andere is nu gewijd aan het museum. Deze combinatie van industriële functionaliteit en decoratieve kunst maakt het een opmerkelijk voorbeeld van de stations uit de jaren dertig, waar ook esthetiek werd gebruikt om de technische vooruitgang en de openbare dienstverlening te verbeteren.

Externe links