Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het gebouw aan de 40 Rue de la Porte-de-France in Nîmes is gevestigd in een huis met een gecertificeerde tuin sinds 1671. Het perceel werd later verdeeld, omdat het huidige gebouw, gebouwd in de 18e eeuw, kleiner is. Het bestaat uit twee verdiepingen op de begane grond, met een gevel ritmisch door drie baaien per niveau. Het meest opmerkelijke element is de ingangsdeur, omlijst door ionische pilasters versierd met vegetarische motieven (vess, volutes, rosaces) en overdekt door een stabiele vorm om een smeedijzeren balkon te ondersteunen.

De 18e eeuwse houten deur, nog steeds op zijn plaats, opent onder een opengewerkte bedrieger van smeedijzer, versierd met een centrale houten schelp. De golfvormige frame en gesneden panelen (rams, gestileerde vruchten) getuigen van een zorgvuldige vakmanschap. De initialen gegraveerd in het medaillon van het balkon suggereren een eenvoudige sponsor, hoewel zijn identiteit onbekend blijft. Het gebouw werd gedeeltelijk geclassificeerd als een historisch monument in 1964 voor zijn deur en balkon, een illustratie van de Nîmes civiele architectuur van de periode.

De architectuur van dit gebouw weerspiegelt de esthetische kanonnen van de achttiende eeuw, die het classicisme (ionische pilasters, entablement) en rotsornamenten (ferronie, plantaardige sculpturen) mengen. De precisie van de details, zoals de hoofdsteden of de volutes van het balkon, onderstreept de sociale status van de bewoners. Hoewel bescheiden door zijn omvang, belichaamt het gebouw de verfijning van de provinciale herenhuizen van het Oude Regime, aangepast aan de opkomende bourgeoisie van Nîmes, dan dynamisch dankzij de zijde- en textielhandel.

De locatie van het gebouw, in de buurt van de oude poort van Frankrijk (vandaar de naam van de straat), herinnert aan de invoeging in de middeleeuwse stedelijke stof, herontworpen in de zeventiende en achttiende eeuw. De straat, een historische as die leidt naar de voorsteden, geconcentreerde woningen van notabelen en ambachtelijke activiteiten. Vandaag de dag biedt het behoud van de deur en het balkon een zeldzame getuigenis van lokaal vakmanschap, vaak opnieuw ontworpen of vernietigd tijdens latere renovaties.

De beschermde elementen in 1964, de deur en het balkon waren de enige authentieke overblijfselen van de 18e eeuw, de rest van het gebouw wordt gewijzigd. Het ijzerwerk, met zijn initiële medaillon en asymmetrische volutes, is kenmerkend voor de Regency of Lodewijk XV stijl, gekenmerkt door asymmetrie en rondingen. De afwezigheid van archieven over de sponsor of architect beperkt de kennis van zijn of haar geschiedenis, maar zijn of haar classificatie getuigt van zijn of haar erfgoedwaarde.

Externe links