Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het gebouw op de hoek van de straten Rembrandt en Murillo, in het 8e arrondissement van Parijs, werd in 1869 gebouwd door architect Auguste Tronquois (1829 Het maakt deel uit van een deel van het voormalige Monceau gekkenpark, gebouwd in de 18e eeuw door de hertog van Chartres. Het U-vormige plan, met een open binnenplaats aan de Rue Murillo en een tuin die communiceert met het park, weerspiegelt een ruimtelijke organisatie typisch voor Parijse particuliere hotels, aangepast aan een rapport gebouw.

Stilistisch gezien combineert het gebouw baksteen en steen, vrij geïnspireerd op de modellen van de zestiende en zeventiende eeuw, in een eclectisch karakter van het tijdperk. De semi-out-of-work trap, een echt middenstuk, onderscheidt zich door zijn ovale houten kooi, zijn opknoping vluchten en een weelderige neo-renaissance decor: marquette, valse knikkers, geschilderde medaillons en sierramen. De niveaus dienen appartementen met behoud van hun oorspronkelijke distributie en inrichting, die de burgerlijke luxe van het Tweede Rijk weerspiegelen.

De bouw maakt deel uit van het stedelijke project van de gebroeders Pereire, die een deel van het Parc Monceau verdeelden, een voormalig aristocratisch landgoed dat in de 19e eeuw werd omgevormd tot een openbare ruimte. De vestibule en trappenhuis, geclassificeerd in 2024, illustreren het erfgoed belang van dit gebouw, symbool van de Parijse woonarchitectuur onder Napoleon III.

Het gebouw combineert functionaliteit (relatie gebouw) en ostentation, met artistieke verwijzingen naar Quattrocento en Oudheid, zichtbaar in Romeinse bustes of gesneden vangrails. De bevoorrechte ligging, grenzend aan Monceau Park, maakt het een opmerkelijk voorbeeld van de integratie tussen historisch erfgoed en Haussmannische stedelijke ontwikkeling.

Externe links