Bouw van gebouwen 1700-1799 (≈ 1750)
Geschatte bouwperiode in de 18e eeuw.
12 avril 1974
Historisch monument
Historisch monument 12 avril 1974 (≈ 1974)
Voor- en dakbescherming.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De gevel en het dak op straat: inschrijving bij decreet van 12 april 1974
Oorsprong en geschiedenis
Quincampoix is een iconisch gebouw uit de 18e eeuw in Parijs. Gerangschikt een historisch monument, het illustreert de civiele architectuur van deze periode, met een gevel en een dak beschermd door ministerieel decreet. Zijn inscriptie in 1974 onderstreept zijn erfgoed belang in de historische wijk van de Marais, bekend om zijn rijke middeleeuwse en klassieke verleden.
De locatie van het gebouw, aangeduid als "passable" (noot 5/10), komt overeen met het officiële adres van de Merimée basis, hoewel de GPS coördinaten wijzen op een benadering op 72 van dezelfde straat. Dit detail weerspiegelt de uitdagingen van geolocatie van oude monumenten in erfgoed databases. Er is geen informatie beschikbaar over het huidige gebruik (bezoek, verhuur, enz.), of over eigenaren of architecten.
Beschikbare bronnen, waaronder Monument, bevestigen de beschermde status, maar geven geen details over de specifieke geschiedenis, historische bewoners of belangrijke gebeurtenissen die daar zouden hebben plaatsgevonden. De Creative Commons licentie in verband met de foto van Fabio Gargano geeft toegankelijke visuele documentatie aan, zonder extra contextuele elementen te verstrekken.
In de 18e eeuw, het 3e arrondissement van Parijs, toen in het midden van een transformatie, gehuisvest een bevolking die ambachtslieden, bourgeois en edel. De gebouwen van die tijd werden vaak gebruikt als stedelijke woningen of plaatsen van handel, die de economische en sociale vitaliteit van de hoofdstad weerspiegelen. Dit type gebouw was betrokken bij de verdichting van de stedelijke structuur, kenmerkend voor de centrale districten onder het oude regime.
Het gebrek aan gegevens over de interieurelementen of het gebruik in het verleden van het gebouw beperkt het inzicht in de precieze rol ervan in de lokale geschiedenis. De bescherming ervan in 1974 maakte echter deel uit van een breder beleid van behoud van het Parijse erfgoed, waarmee de vernietiging van de moderne verstedelijking werd tegengegaan. Deze late rangschikking suggereert een geleidelijk bewustzijn van de waarde van de "gewone" architectuur van de Verlichting.
Tot slot, het bij benadering adres en de slechte locatie notitie benadrukken de instandhouding en documentatie kwesties van minder bekende monumenten. In een wijk rijk aan particuliere hotels en sporen van pre-Hhaussmann Parijs, belichaamt dit gebouw een discreet maar representatief erfgoed van zijn tijd.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen