Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het gebouw genaamd de Tempel du Goût is een voormalig herenhuis gebouwd in 1753 door architect Pierre Rousseau voor de reder Guillaume Grou, op het eiland Feydeau in Nantes. Dit project maakt deel uit van een stedelijk complex dat oorspronkelijk in 1723 werd ontworpen door Jacques Goubert voor 24 identieke gebouwen, maar werd verlaten door de instorting van moerasrijke bodems. De opheffing van de verplichting van architecturale eenheid in 1743 nieuw leven ingeblazen constructies, waardoor Rousseau om dit juweel van de "Nantais barok" te bouwen, gekenmerkt door zijn asymmetrische gevels, zijn zwarte marmeren balkons en zijn mascarons die driehoekige handel.

De bouw, voltooid in 1754, combineert luxe en technische innovatie, zoals het "Nederlandse net" om de funderingen te stabiliseren. Het gebouw, bijgenaamd "Temple du Goût" om zijn spectaculaire inrichting, huizen appartementen geprioriteerd naar hun prestige, met salons versierd met schilderijen toegeschreven aan François Boucher's werkplaats. Beschadigd tijdens de bombardementen van 1943 werd het in de jaren 1950 gerestaureerd en vervangen door St.Savian steen. Het is een historisch monument in 1945, het blijft een uitzonderlijke getuigenis van de architectuur en de Nantes samenleving van de achttiende eeuw.

De buitenkant architectuur onderscheidt zich door een piramidale organisatie van balkons, rotsachtige ijzerwerken en een driehoekig pediment. De mascaronen, die een vrouw vertegenwoordigen met bloemenslingers en een man met tulband, herinneren zich de havenactiviteiten van Nantes. De granieten propellertrap, gewelfd en verlicht door galerijen, illustreert de technische beheersing van Rousseau. De appartementen, verdeeld in zes niveaus, weerspiegelen een strikte sociale hiërarchie, van magazijnen op de begane grond tot zolders gereserveerd voor huiselijkheid.

De Tempel van Smaak belichaamt ook de technische uitdagingen van zijn tijd: gebouwd op moerasrijke bodem, rust hij op een stralender geïnspireerd op Nederlandse methoden. Materialen, zoals Misery graniet of Saumur tuffeau, worden gekozen voor hun sterkte of esthetiek. Ondanks de transformaties (gedeeltelijke vernietiging in 1943, reconstructie met moderne materialen), behoudt het gebouw zijn oorspronkelijke ontwerp en interieur, vooral op de tweede verdieping, waar schilderijen toegeschreven aan Boucher's entourage blijven.

Een symbool van de pracht van de Nantes reders, de Tempel van Smaak weerspiegelt een tijd waarin de stad zijn rijkdom ontleent aan de maritieme handel, waaronder de slavenhandel. Zijn classificatie in 1945 onderstreept zijn erfgoed belang, zowel voor zijn architectuur als voor zijn sociale geschiedenis. Vandaag prive-eigendom, er blijft een zeldzaam voorbeeld van een prive-hotel volledig bewaard gebleven, biedt een uniek inzicht in het leven en de aspiraties van de Nantes elites in de Verlichting eeuw.

Externe links