Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Memorial of the Martyrs of the Deportation, gelegen aan de oostelijke punt van het eiland Cité in het 4e arrondissement van Parijs, is een eerbetoon aan de 200.000 deportees van Frankrijk tussen 1941 en 1944. Gesponsord door het Réseau du Souvenir en aangeboden aan de staat in 1964, werd het ontworpen door architect Georges-Henri Pingusson en ingehuldigd op 12 april 1962 door generaal de Gaulle. Zijn architectuur, bewust sober, roept het lijden van de gedeporteerden op: een smalle trap leidt naar een donkere crypte waar 200.000 glazen stokken de slachtoffers symboliseren, terwijl een graf de resten herbergt van een onbekende gedeporteerde overgebracht van de Struthof.

De crypte, die zwak verlicht is, herbergt stembussen met land in de nazikampen en as van crematoire ovens. De muren dragen citaten van auteurs als Robert Desnos, Paul Éluard of Jean-Paul Sartre, die de poëtische en herdenkingsdimensie versterken. Een vuur naar de Seine isoleert symbolisch bezoekers van de buitenwereld, waardoor een sfeer van herinnering ontstaat. Het monument, geclassificeerd als een historisch monument in 2007, is een van de hoogtepunten van het nationale geheugen beheerd door het ministerie van Defensie.

In 2015 gerenoveerd onder leiding van architect Christophe Batard, heeft de site het rauwe karakter behouden en de bereikbaarheid verbeterd. Een nieuw welkom en gratis rondleidingen worden aangeboden. Elke laatste zondag in april herdenkt een ceremonie de Nationale Dag van het Herdenken van Deportatie. Het gedenkteken, vrij van toegang, blijft een plaats van overdracht van geschiedenis en reflectie over nazi-misdrijven.

Het gebouw onderscheidt zich door zijn gehamerd beton ingelegd met Franse grind, wat een natuursteen oproept. Zijn driehoekige vorm en beperkte ruimtes beogen de onderdrukking van gedeporteerden te vertalen. De bovenste kamers zijn de thuisbasis van een permanente expositie, terwijl de symbolische plek tussen de Seine en de lucht herinnert zowel de afwezigheid van de verdwenen en de hoop van eeuwige herinnering.

Externe links