Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Victor-Hugo de Fougères Theatre, gebouwd onder de Derde Republiek door de lokale architect Jean-Marie Laloy, maakt deel uit van een ambitieus stedelijk project, waaronder zalen, bibliotheek en rechtvaardigheid van de vrede. In 1886 werd aan de groeiende vraag van een groeiende bevolking van werknemers in verband met de schoenenindustrie voldaan. De eclectische architectuur, geïnspireerd door Angers theater, combineert monumentisme en rationalisme voor 650 plaatsen, ondanks een bescheiden budget van 160.000 frank.

De gevel, geclassificeerd als Historisch Monument in 1990, illustreert het Tweede Rijk stijl met zijn Corinthische kolommen, bazen en pediment versierd met maskers van Comedy en Tragedie. Het interieur, sober maar elegant, mengt geschilderde decoraties (groen, rood, goud) en gesneden elementen zoals lyres of varen bladeren. De kamer, oorspronkelijk ontworpen met een verdieping en drie balkons, werd teruggebracht tot 250 plaatsen na de restauratie (1996-2001), nu met administratieve ruimten en het VVV-kantoor.

Het theater werd in 1970 als gevolg van de technische veroudering en de concurrentie van de televisie uit de weg geruimd door zijn opname in de aanvullende inventaris van historische monumenten in 1988. Het herstel van Fougères maakte de heropening in 2001 mogelijk, naast het Juliette-Drouet-centrum en de Espace Aumaillerie. Het gebouw getuigt nu van de culturele dynamiek van de stad in de 19e eeuw en het bewaard gebleven architectonisch erfgoed.

De architect Jean-Marie Laloy, afkomstig uit Fougères, ontwierp een functioneel gebouw ondanks de beperkingen van het steile en smalle terrein. De plannen van de gevel dienden zelfs als model voor het theater van Lisieux. Binnen, de metalen koepel versierd met een trompe l'oeil en de lodges van de kunstenaars in de kelder weerspiegelen een nauwgezette organisatie, terwijl het podiumframe, versierd met engelen met de wapens van de stad, concentreert de meeste van de gesneden ornamenten.

Het theater maakt deel uit van een dicht stedelijk eiland, met zijn westelijke en zuidelijke gevels geïntegreerd in woongebouwen. De locatie in de buurt van National Street, in de bovenste stad, maakt het een belangrijke visuele bezienswaardigheid. De gebruikte kalksteen, vreemd aan de regio, onderstreept het verlangen naar prestige van de lokale tempels. Na de bomaanslagen in 1944, die zijn activiteit tot 1946 onderbraken, nam het gebouw geleidelijk af vóór zijn wedergeboorte in de 21e eeuw.

Externe links