Geboorte van Jean Cacaoud 1 décembre 1827 (≈ 1827)
Stenen kleermaker en beeldhouwer.
vers 1870
Bouw van het monument
Bouw van het monument vers 1870 (≈ 1870)
Gebeeldhouwd door Jean Cacaoud voor zijn familie.
12 août 1988
Historisch monument
Historisch monument 12 août 1988 (≈ 1988)
Registratie bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Begrafenismonument van de familie Cacaud, op de begraafplaats (cad. AC 90): inschrijving op bevel van 12 augustus 1988
Kerncijfers
Jean Cacaud - Stenen beeldhouwer en kleermaker
Auteur van het monument voor zijn familie.
Sœur de Jean Cacaud - Naadstress (aanname)
Centrale steen waarschijnlijk toegewijd.
Oorsprong en geschiedenis
Het begrafenismonument van de familie Cacaud, gelegen op het kerkhof van Gentioux-Pigerolles (Creuse, Nouvelle-Aquitaine), werd rond 1870 gekerfd door Jean Cacaud zelf, een stenen kleermaker die in een hut aan de kant van Mont de la Bauze woonde. Dit monument onderscheidt zich door zijn rechthoekige structuur, omgeven door vijf rijk versierde stelen, waaronder een gewijd aan zijn zusternaaster. De sculpturen, zoals het baardhoofd ondersteund door twee honden of het knielen ingekapselde karakter, weerspiegelen lokaal vakmanschap en een complexe begrafenissymboliek.
De centrale stele, aan de achterkant van het graf, wordt overdekt door een driehoekig pediment open met een trilobe, terwijl de kruipers zijn bekleed met beeldjes. Een inscriptie aan de zuidkant brengt hulde aan Jean Cacaoud, geboren in 1827, als "kunstenaar van steen." Het monument, geclassificeerd in 1988, illustreert het belang van ambachtelijke tradities in de landelijke gebieden van Limousin in de 19e eeuw, waar ook familiebegrafenis diende als een demonstratie van sociale status en vroomheid.
Volgens de mondelinge traditie leefde Jean Cacaoud simpelweg in een hut bij de Bauzeberg, in tegenstelling tot de verfijning van zijn werk. Het monument, eigendom van de gemeente, getuigt van een periode waarin de steenhandel, zoals houtsnijwerk of beeldhouwkunst, een centrale rol speelde in het economische en culturele leven van de dorpen. Decoratieve motieven, zoals geneste bladeren of colonnetjes, inspireren zowel klassieke stijlen als lokale knowhow, typisch voor de regio.
De inscriptie bij decreet van 12 augustus 1988 als historisch monument onderstreept de erfgoedwaarde van dit graf, uniek in de Creuse afdeling. Het monument, hoewel bescheiden van grootte, onderscheidt zich door zijn gevarieerde iconografie en relatieve behoudsstatus, ondanks een GPS-locatie die als "passable" wordt beschouwd. Er blijft een aangrijpende getuigenis van landelijke funeraire kunst en het leven van 19e eeuwse ambachtslieden in Limousin.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen