Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De tuin van de tropische agronomie René-Dumont, gelegen ten oosten van Vincennes hout in Parijs, beslaat de plaats van de voormalige koloniale proeftuin gemaakt aan het einde van de 19e eeuw. Het oorspronkelijke doel was de landbouwproductie van Franse kolonies (koffie, bananen, rubber) te verbeteren door zaden en stekken overzee te verschepen. Tussen 1899 en 1907 waren er kassen en paviljoens van universele tentoonstellingen, zoals de Reunion stand of de Dahomey kas, die de site transformeerden in een plaats van experimenten en koloniale demonstratie.

In 1907 herbergt de tuin een koloniale tentoonstelling georganiseerd door de Société française de kolonisatie, die zes dorpen (Indochina, Congo, Madagaskar, enz.) reconstrueren met hun bewoners als extra's. Deze show, later een menselijke dierentuin genoemd, trekt tussen een en twee miljoen bezoekers. De paviljoens die vandaag nog zichtbaar zijn (Indochina, Tunesië, Marokko) dateren uit deze periode, hoewel sommige, zoals het Congopaviljoen, door branden werden vernietigd (2004).

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de plaats een ziekenhuis voor koloniale troepen, met de inauguratie in 1916 van de eerste moskee in metropolitan France, vervolgens vervangen door de grote moskee in Parijs. Na de oorlog fuseerde de tuin met een landbouwschool om het Instituut voor Koloniale Agronomie (1921) te vormen, waarna instellingen als CIRAD (tropisch agronomisch onderzoek) werden ondergebracht. Gerangschikt in 1960, werd de site verouderd tijdens de dekolonisaties, voordat werd hersteld en heropend voor het publiek in 2006 onder de huidige naam.

Tegenwoordig combineert de tuin koloniaal erfgoed (paviljoens, monumenten voor de dood van overzeese soldaten), wetenschappelijk onderzoek (CIRAD, laboratoria) en duurzame ontwikkeling. De kassen, de Indochinese pagode (herbouwd in 1992) en het paviljoen van Tunesië (gerenoveerd in 2020) getuigen van de complexe geschiedenis, tussen koloniale uitbuiting en ecologische conversie. De vegetatie, nu meestal lokaal, contrasteert met de weinige overgebleven tropische soorten (bamboes, latexbomen).

Externe links