Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De prehistorische nederzetting van Cagny, gelegen in de gelijknamige gemeente Hauts-de-France, is een belangrijke archeologische vindplaats van het Midden Paleolithicum. Het is gelegen in het hart van het Garenne hout, waar een archeologische snit onthult een helling rijk aan krijt en vuursteen, bedekt met fluviale niveaus die overeenkomen met een oude oever van de Aprous. Deze site heeft lithische gereedschappen (bifaces, hachereaux) en overblijfselen van grote herbivoren zoals aurochs, herten en Mosbach paarden, gedateerd tussen 450.000 en 350.000 jaar.

Vanaf het begin van de 20e eeuw trok de site de aandacht van wetenschappers, waaronder Victor Commont, de eerste om de prehistorische industrieën van de Sanier bakstenen, en Abbé Henri Breuil, die de afzetting voor meer dan 25 jaar bestudeerd. Andere prehistorici, zoals François Bordes, Franck Bourdier, Roger Agache en Alain Tuffreau, droegen ook bij aan zijn studie. De overblijfselen, toegeschreven aan de Acheulean, suggereren menselijke bezetting tijdens de isotopenfasen 12 en 11, een interglaciale periode bij temperaturen vergelijkbaar met die van vandaag.

Er werden geen menselijke fossielen gevonden op de plaats, waardoor de identiteit van de bewoners onzeker (Homo heidelbergensis of Neandertalianen). Lithale hulpmiddelen, bestudeerd door verschillende generaties onderzoekers, zijn nu verspreid in verschillende openbare en particuliere collecties, zoals die van het Picardia Museum of het Museum of Man. Het Bois de la Garenne, waar het archeologische park ligt, is gedeeltelijk toegankelijk voor het publiek, met rondleidingen georganiseerd om dit uitzonderlijke erfgoed te ontdekken.

Externe links