Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Palais de la Porte Dorée werd in 18 maanden opgericht door architect Albert Laprade voor de internationale koloniale tentoonstelling van 1931 in Parijs. Dit juweel van Art Deco, dat Franse classicisme en Arabisch-moslim invloeden (zenitale verlichting, natuurlijke ventilatie) mixte, was om de grootsheid van het koloniale rijk te vieren. De monumentale gevel, versierd met een bas-reliëf van Alfred Janniot (1.128 m2), illustreert de rijkdom van de koloniën, terwijl de feestelijke zaal, nu Forum, een propagandist fresco van Pierre-Henri Ducos de La Haille herbergt, die de "voordelen" van de kolonisatie verhoogt.

Het paleis werd oorspronkelijk Musée des Colonies (1931/1993) genoemd en veranderde zijn roeping meerdere malen: Musée de la France d șioutre-mer (1935), Musée des Arts africains et océaniens (1960), Musée national des Arts d'Afrique et d'Oceania (1953). In 2007 werd het de Nationale Stad van Immigratie Geschiedenis, hernoemd tot het Nationaal Museum van Immigratie Geschiedenis in 2012. Deze laatste, uniek in Frankrijk, onderzoekt twee eeuwen migratie en hun culturele bijdragen, terwijl ze zich bezig houdt met hedendaagse kwesties zoals identiteiten of nationalisme.

Het tropisch aquarium, dat sinds 1931 aanwezig is, is ontworpen om de fauna van de koloniën te tonen. Vandaag de dag wordt de mondiale aquatische biodiversiteit (vis, koralen, roggen) benadrukt en wordt het bewustzijn over het behoud van ecosystemen vergroot. Het paleis is sinds 2012 gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten (gevel en basreliëf) en wordt beheerd door de Openbare Instelling van het Gouden Poortpaleis (EVPPD), die ook toezicht houdt op het museum en het aquarium.

De architectuur van het paleis synthetiseert verschillende stijlen: de colonnade roept het Louvre op, terwijl de Afrikaanse beurzen (meubels van Jacques-Émile Ruhlmann, fresco's van Louis Bouquet) en Azië (decors van André Lemaître) de artistieke bijdrage van de koloniën vieren. Deze ruimtes, voormalige kantoren van minister Paul Reynaud en maarschalk Lyautey, weerspiegelen het exotische en egyptomanie van de jaren dertig. Het gebouw, ontworpen als een koloniaal propagandamiddel, maskerde de realiteit van uitbuiting om een geïdealiseerde visie te bevorderen.

Sinds 2007 organiseert het museum tijdelijke tentoonstellingen (Ciao Italia!, Persona grata) en publiceert het tijdschrift Men & Migrations, een referentie over migratieverschijnselen. Het aquarium biedt tentoonstellingen zoals Baleinopolis om te onderwijzen over mariene omgevingen. Het paleis, een dubbelzinnig symbool van de koloniale geschiedenis, is vandaag een plek van herinnering en debat over de erfenis van de immigratie in Frankrijk.

Externe links