Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Grand Ecurie van Versailles, gebouwd tussen 1679 en 1682 onder leiding van architect Jules Hardouin-Mansart, maakte deel uit van de Koninklijke Ecuries met de Petite Écurie. Gelegen op Armes Square, herbergde het de jacht van de koning en oorlogspaarden, evenals een rit en school van pagina's gereserveerd voor de militaire adel. Zijn organisatie weerspiegelde de hiërarchie van het hof, met de Grand écuyer van Frankrijk aan zijn hoofd.

Onder het oude regime was de Grote Ecuria een prestigieuze plek waar de jonge edelen werden gevormd, toegelaten op bewijs van adel daterend uit 1550. Het huisvestte ook de École de Versailles, de bakermat van Frans geleerd paardrijden (1680 Verschillende prominente schildknaap, zoals de broers van Abzac, oefende daar. Na de Revolutie werd het koninklijke embleem van de fronton verwijderd (1793.

De Grande Écurie had in 1913 een historisch monument voor zijn gevels en rasters en had verschillende toepassingen: bezetting door de Wehrmacht in 1940, installatie van een DCA-post door de Luftwaffe in 1943, en het hoofdkwartier van de General Staff van de 2e gepantserde divisie (1979-1998). Vandaag herbergt het de Galerie des Carrosses (opnieuw geopend in 2016), de Bartabas Equestrian Performing Academy (sinds 2003), en de Art Trades Campus "Heritage & Craftmanship of Excellence" (2021).

Architectureel is het gebouw georganiseerd rond vijf binnenplaatsen, met een hemicycle colonnade en symmetrische vleugels. De rechthoekige rit, omgetoverd tot een theater, illustreert de verbinding met paardrijden. De gevels van steen en baksteen, de sculpturen van de poort en de dakramen van de zolder maken dit een opmerkelijk voorbeeld van het Franse classicisme. De muziek van de Grote Ecuria, met zijn trompet en hobo lichamen, speelde een sleutelrol in de koninklijke ceremonies tot de 18e eeuw.

De Grote Ecurie symboliseert ook de evolutie van de paarden- en muziekkunst onder Lodewijk XIV. Zijn muzikanten, uit dynastieën zoals het Hotteterre en de Philidor, hielpen de windinstrumenten te moderniseren. De site, die nu deel uitmaakt van de Nationale Estate van Versailles, combineert historisch erfgoed met culturele activiteiten, zoals de internationale sprong in 2017.

Externe links