Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Grand Palais des Beaux-Arts, gebouwd tussen 1897 en 1900 voor de Universele Tentoonstelling van Parijs, vervangt het voormalige industriële paleis van 1855. Ontworpen als een " monument gewijd door de Republiek aan de glorie van de Franse kunst" is het bedoeld om de belangrijkste officiële artistieke evenementen te organiseren. De architectuur, die metallic structuur en neoklassieke decoraties combineert, belichaamt het eclectisme van de Belle Époque. Vier architecten Henri Deglane, Albert Louvet, Albert-Félix-Théophile Thomas en Charles Girault werkten samen om het na een Franse wedstrijd te bereiken.

Het centrale schip, 240 meter lang en overdekt door een glazen dak van 8500 ton, is geïnspireerd op het Londense Crystal Palace. De gevels, versierd met koperen quadriges door Georges Récipon en Guilbert-Martin mozaïeken vieren beschavingen, verbergen een gedurfde technische innovatie. Het Grand Palais maakt deel uit van een groter stedelijk project, dat de as van de Invalides uitbreidt naar de Champs-Elysées, met het Petit Palais tegenover en de Alexandre-III brug over de Seine.

Vanaf de inauguratie op 1 mei 1900 organiseert het monument artistieke tentoonstellingen, paardenrenwedstrijden (tot 1957) en technische tentoonstellingen zoals de Autoshow (1901/1961). Tijdens de wereldoorlog diende hij als militair ziekenhuis of kazerne. In de jaren dertig vestigde het Palais de la Découverte zich permanent, terwijl de National Galleries, opgericht in 1964, grote retrospectieven organiseerden (Picasso in 1966). In 1975 werd een historisch monument gebouwd en in 2000 werd het volledig gerestaureerd (2001/2007) om onstabiele funderingen en een gecorrodeerde structuur te herstellen.

Om veiligheidsredenen na de val van de klinknagels in 1993 wordt het Grand Palais na titaniumwerken geleidelijk heropend (101 miljoen euro). Het glazen dak, het grootste in Europa (17500 m2), wordt gerestaureerd in zijn originele "Reseda" groen, geïdentificeerd dankzij archieven van het bedrijf Ripolin. In 2020 werd een nieuwe renovatie gestart (400 miljoen euro) ter voorbereiding van de Olympische Spelen van 2024, waar het scherm en taekwondo zouden worden gehouden. Vandaag de dag is er nog steeds een grote locatie voor kunstbeurzen (FIAC, Art Basel) en culturele evenementen.

Het Grand Palais symboliseert ook de uitdagingen van de instandhouding van het erfgoed: de 3.400 eiken palen, ingebed in onstabiele alluviale bodem bij de Seine, veroorzaakten differentiële instortingen (tot 14 cm). De restauraties vereist betonnen injecties, de vervanging van 15.000 klinknagels en de rest van de quadriges. Zijn geschiedenis weerspiegelt de spanningen tussen moderniteit (een afgebroken project van Le Corbusier voor een 20e eeuws museum) en behoud, opgelost door zijn eindklassering in 2000.

Naast zijn culturele rol, herbergde het monument ongewone toepassingen: politiebureau, universiteit restaurant, of zelfs een circus onder zijn dak tijdens de bevrijding van Parijs in 1944. Tegenwoordig wordt het geserveerd door de Champs-Élysées.

Externe links