Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De boerderij van de Maipas is een versterkte woning gebouwd in het begin van de 17e eeuw in de stad Prez, in de Ardennen. Dit huis van klassieke architectuur, gebouwd na de Renaissance, onderscheidt zich door zijn grote dak en zijn sobere stijl, typisch voor de overgang tussen de twee tijdperken. Gelegen in de valleien van de Thierache Ardennen, illustreert het de aanpassing van seigneuriële woningen aan lokale agrarische behoeften met behoud van defensieve elementen, zoals overblijfselen van sloten en ramen vroeger gebarricadeerd.

Oorspronkelijk behoorde het pand van de Maipas (of Mespas) aan het einde van de 16e eeuw tot de familie Brodart, met name Nicolas Brodart, meester van de smidsen en echtgenoot van Marie Simonnet, uit een invloedrijke bourgeoisie van Rethel. Het monument wordt vaak toegeschreven aan Charles de Douglas, Schotse heer van Arrancy, die trouwt met de erfgenaam van Brodart, Franse Brodart, en woont in Maipas. Deze huwelijkse band en de aanwezigheid van een edel buitenlander weerspiegelen de culturele en politieke uitwisselingen tussen Frankrijk en Schotland.

In de 17e eeuw verkocht Charles de Douglas' zoon, Charles Archanbault, het landgoed aan de familie Piermez, die het bezette voordat het werd doorgegeven aan Claude de Saint-Yves, algemeen bewaker van poeders en zoutpetters. In de 19e eeuw werd baron Jacques Louis Hulot eigenaar. Vanaf dat moment verloren de Maipas hun seigneuriale woonfunctie om zich te wijden aan de landbouw, zonder de architecturale integriteit te veranderen. In 1926 werd hij ingeschreven in historische monumenten, die zijn erfgoedwaarde erkenden.

De architectuur van de Maipas onthult een ingang gekenmerkt door een koets veranda in mand handvat, geflankeerd door een voetgangers deur versierd met stenen in de vorm van ballen. Het hoofdlichaam, omlijst door vier vierkante paviljoens met diamanten daken, beschikt over een sobere gevel waar een perron leidt naar een de-entree deur, gemarkeerd door zwarte stenen schilderijen. Deze elementen, gecombineerd met de modulaire cornice banding het ensemble, tonen een zoektocht naar een evenwicht tussen functionaliteit en klassieke esthetiek.

Hoewel de Maipas in een boerderij veranderd zijn, behouden ze sporen van het defensieve verleden, zoals de resten van sloten en barankers bij ramen. Vandaag de dag bezoekt het gebouw niet, maar de buitenkant blijft toegankelijk, met een overzicht van de landelijke en seigneuriële geschiedenis van de Ardennen. Zijn inscriptie als historische monumenten in 1926 beschermde zijn gevels en daken, waardoor het behoud van een representatief erfgoed van de Thierache Ardennese.

Externe links