Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Poissy beurspaviljoen werd gebouwd in 1832 ter vervanging van twee vervallen torens van de Parijse Poort, oorspronkelijk gebruikt voor markttoezicht en het verzamelen van rechten. Deze torens, die als verouderd werden beschouwd, moesten worden gesloopt als onderdeel van een herontwikkeling van de marktplaats die bij koninklijk besluit van 1823 werd besteld. Het oorspronkelijke project voorzag in twee aparte paviljoens, maar architect Goy stelde een meer economische oplossing voor: een enkel achthoekig gebouw met nevenkantoren, goedgekeurd door de gemeente op 1 mei 1830. Het werk werd toevertrouwd aan de ondernemers Laflèche en Cassier, terwijl de sculpturen, waaronder het deur-decor van Parijs, werden gemaakt door Théophile Caudron in 1833.

Er werd een rooster toegevoegd om de deur van Parijs te sluiten, met de ingang van de rue du Général de Gaulle (voormalige rue de Paris) en de rue du Grand Marché (voormalige rue du Cep). Na de sluiting van de markt in 1867 werd het paviljoen gehuurd en gerestaureerd in 1882 en 1899 (dak). Sinds 1982 is het de thuisbasis van de Poissy-initiatiefunie. In 1937 werd een historisch monument opgericht, dat getuige was van de fiscale en stedelijke geschiedenis van de stad, waarbij functionaliteit en architectonische inrichting werden gemengd.

Het paviljoen onderscheidt zich door zijn achthoekige vlak en zijn ingangen gekenmerkt door dorische zuilen zonder basis, overdekt door een verloving en een pediment. De keuze van één gebouw, in plaats van twee, weerspiegelt een verlangen naar economie en efficiëntie, kenmerkend voor 19e-eeuwse gemeentelijke projecten. De strategische ligging, dicht bij het bos van Saint-Germain, maakt het een opmerkelijk overblijfsel van het lokale erfgoed, vandaag eigendom van de gemeente en open voor het publiek.

Externe links