Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

La Grosse Pierre de Verneusses is een neolithische dolmen uit de gemeente Verneusses in het departement Eure. Deze megalith ligt aan de rand van de oude Romeinse weg tussen Rouen en Alençon, vandaag de Dolmen straat. Zijn eigenaardigheid ligt in zijn driehoekige afdekplaat, bestaande uit boven- en onderste deel zandsteen, tot 4 meter lang. Vier pudding- of zandsteensteunen, aangevuld met een vijfde toegevoegd in 1910, behouden deze imposante structuur.

De dolmen werden voor het eerst genoemd in 1829 door Frédéric Galeron, die geïnteresseerd was in zijn suggestieve naam, gedeeld met andere megalieten in de regio, zoals die van La Ferté en Glos-la-Ferrière. Galeron stelt dat de term "gekoppeld" zou komen van een Keltische wortel die "steen" betekent, een interpretatie die later wordt herhaald door Léon Coutil en Amélie Bosquet. De naam verwijst eerder naar de geografische nabijheid van deze drie dolmens, die een symbolische driehoek vormen.

In 1832 beweerde Auguste Le Prévost en in 1879 de burggraaf van Pulligny ten onrechte dat het monument was vernietigd, een fout die pas in 1896 werd gecorrigeerd door Léon Coutier, president van de Société préhistorique française. Coutil beschrijft vervolgens de gedegradeerde toestand van de dolmen, beschadigd in 1815 door de val van een eik die de plaat bewoog en meerdere steunstukken omgooide. In 1910 houdt hij toezicht op een zorgvuldige restauratiecampagne: de plaat wordt rechtgetrokken met crics en houthakkers, de steunstukken worden vervangen of aangepast, en een vijfde steun wordt toegevoegd om het geheel te stabiliseren. Ondanks de kritiek van sommige amateurs redde deze interventie het monument.

Tijdens het werk deed Coutil opgravingen onder de dolmen, waarbij hij een bodem ontdekte die bestond uit compacte klei en vuursteen, maar geen significante archeologische overblijfselen. Deze inspanningen leidden tot de classificatie van de dolmen als historische monumenten op 4 april 1911. Een gedenkplaat, aangebracht nabij de megalith, herinnert zich sinds deze bescherming en restauratie. De site, eigendom van de gemeente, blijft een zeldzame getuigenis van de begrafenis en architectonische praktijken van Neolithicum in Normandië.

De Grosse Pierre de Verneusses illustreert het belang van megalieten in het Normandische historische landschap. Deze monumenten, vaak geassocieerd met oude wegen zoals deze Romeinse weg, gemarkeerd het grondgebied en waarschijnlijk diende als plaatsen van collectieve begrafenis. Hun behoud, ondanks de gevaren van tijd en verkeerde interpretatie, biedt vandaag een waardevol archeologisch erfgoed om de prehistorische samenlevingen van de regio te begrijpen.

Externe links