Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De grot van Villars, ook bekend als de prehistorische grot van de Cluzeau, werd ontdekt in 1953 op de site van de Cluzeau, aan de rand van de stroom van Etang-Rompu, in de gemeente Villars in Dordogne. Het opent in oolithische kalksteen van de Neder-Bajocische (Jurassique), met een ondergrondse ontwikkeling van ongeveer 13.000 meter, uitgebreid sinds de eerste ontdekking van 9000 m in 2004.

Vanaf 1958 werden paleolithische schilderijen ontdekt, gemaakt met mangaanoxide, waaronder het iconische kleine blauwe paard. Hun stijl roept die van de grotten Lascaux en Roc-de-Sers op, en benadrukt het artistieke belang van de site. Deze ontdekkingen motiveerden zijn classificatie als historisch monument in hetzelfde jaar.

De grot werd geopend voor het publiek in 1959 en vandaag trekt duizenden bezoekers, met 54.000 inzendingen opgenomen in 2022. Zijn interesse ligt evenzeer in zijn archeologische erfgoed als in zijn geologie, waardoor het een belangrijke plaats is voor het begrijpen van pariëtale kunst en speleologie in New Aquitaine.

Wetenschappelijk onderzoek, zoals uitgevoerd door André Glory, Bernard Pierret of Brigitte en Gilles Delluc, heeft bijgedragen tot de herziening en verrijking van de kennis van zijn prehistorische decoratie en bezetting. Dit werk, gepubliceerd tussen 1960 en 2016, bevestigt haar sleutelrol in de studie van het Upper Paleolithic in Dordogne.

Toekomst

Bezoeken begonnen in 1959.

Externe links