Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

  2. Patrimoine
  3. Normandie
  4. Seine-Maritime
  5. 76520 Gouy

  6. Gouy Prehistoric Cave

 Gouy Prehistoric Cave en Seine-Maritime

Patrimoine classé
Vestiges préhistoriques
Grotte
Grotte préhistorique
Seine-Maritime

Gouy Prehistoric Cave

    Route de Paris
    76520 Gouy
Photo de Gouy Prehistoric Cave
Crédit photo : Frédéric BISSON - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
100
200
…
1800
1900
2000
12 050 ± 130 ans BP
Absolute datum
1881
Eerste ontdekking
1934-1935
Wijziging van de invoer
1956
Officiële herontdekking
11 mai 1959
Historisch monument
1972
Inventaris van de gravures
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De prehistorische grot (cad. A 136 2de blad): classificatie bij decreet van 11 mei 1959

Kerncijfers

Yves Martin - Prehistorie Rediscover en hoofdstudent van de site.
Pierre Martin - Onderwerpverkenner Broer van Yves, mede-ontdekker in 1956.
Henri Breuil - Abbé en Prehistoricus Initiator van de classificatie in 1959.
Maurice-Jacques Graindor - Archeoloog Auteur van grote studies over Gouy.

Oorsprong en geschiedenis

Gouy Cave, ook bekend als de Cheval Cave, ligt op 10 km van Rouen (Seine-Maritime), in de gemeente Gouy, aan de rand van RD 6015. Het werd in 1881 ontdekt door twee inwoners die er een inscriptie achterlieten gedateerd, maar er nooit over spraken. De ingang werd ingekort in 1934-1935 tijdens het werk van RN 15 en vervolgens herontdekt in 1956 door de broers Pierre en Yves Martin, de laatste werd prehistoricus.

In 1972 werden 37 gravures van de Upper Paleolithic (Magdalenian en Magdaleno-Azien) geregistreerd: 18 dieren (paarden, hoorns, raptor), 8 vulva, en verschillende geometrische tekens. Absolute datering (12.050 ± 130 jaar BP) bevestigde menselijk gebruik op dat moment. Deze werken illustreren de overgang tussen Magdaleniaans en Azilisch, een cruciale periode die gekenmerkt wordt door klimaatverandering en culturele veranderingen.

Geclassificeerd Historisch Monument op 11 mei 1959 op verzoek van Henri Breuil, de grot is nu gesloten voor het publiek vanwege natuurlijke (infiltratie, wortels) en antropogene degradaties. De ingang, gecementeerd en beschermd door een metalen deur, wordt niet gemeld. Dicht bij andere plaatsen zoals de grot van Les Moines (vernietigd) en die van Orival, getuigt Gouy van een noordelijke Magdaleniaanse bezetting in de Seinevallei.

De gravures van Gouy, onder de meest noordelijke in Europa, onthullen een gemeenschap die waarschijnlijk verbonden is met het Parijse bekken. Deze groepen jaagden nog steeds op mammoeten en wollen neushoorns voor hun verdwijning, wat het einde markeerde van de Upper Paleolithic in de regio. De grot, bestudeerd door Maurice-Jacques Graindor en Yves Martin, blijft een fragiele getuigenis van deze tijd.

Latere opgravingen en analyses (met name door Yves Martin) belichtten schilderijen en bas-reliëfs, waaronder een ongekend vrouwelijk silhouet. Ondanks zijn precaire staat, behoudt de site een belangrijke wetenschappelijke waarde om pariëtale kunst en prehistorische levensstijlen in Normandië te begrijpen.

Toekomst

Gouy's Cave is gesloten voor het publiek. De ingang, gecementeerd en gesloten door een metalen deur aan de rand van de voormalige RN 15 wordt niet gerapporteerd.

Externe links

Bladzijde Wikipedia
Bladzijde Monumentum