Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Crouzade Cave is een grote kalksteenholte in het Clape-massief, geclassificeerd als een historisch monument sinds 1928. Het wordt onderscheiden door de ontdekking van de eerste Aziliaanse geschilderde kiezels, hoewel hun dating pas werd bevestigd na het werk van Edward Piette aan de Mas d'Azil. Deze schilderijen, gecombineerd met lithische gereedschappen, maken het tot een sleutellocatie voor het begrijpen van prehistorische meubelkunst in Europa.

De grot werd in 1866 door Pinchinat en Portes verkend en vervolgens doorzocht door Théodore Rousseau (1874) en Théophile Helena (1912-1931). Latere campagnes, met name die van Philippe Héléna (1946) en Thibaud Saos (sinds 2016), onthulden opeenvolgende beroepen: Moustarisch (42.000 jaar), Aurignaciaans, Gravettien, Magdalenianus, Sauveterriaan en Neolithicum. Fossielen van Homo neanderthalensis en Homo sapiens werden ook opgegraven.

Een van de meest recente in Europa zijn de monsterlijke niveaus van de Crouzade, gedateerd tot 42.000 ± 3.000 jaar. De site illustreert de overgang tussen Neandertalianen en Homo sapiens, evenals de evolutie van de materiële culturen van Paleolithic. Recente opgravingen (sinds 2016) hebben tot doel de chronostratigrafie van de site te verfijnen, zoals blijkt uit de publicaties van Saos et al. (2019).

Externe links