Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Grotte des Furtins (ook in de gemeente Berzé-la-Ville) en Saône-et-Loire

Saône-et-Loire

Grotte des Furtins (ook in de gemeente Berzé-la-Ville)

    12 Bis Les Furtins
    71960 Berzé-la-Ville
Grotte des Furtins également sur commune de Sologny
Grotte des Furtins également sur commune de Sologny
Grotte des Furtins également sur commune de Sologny
Grotte des Furtins également sur commune de Sologny
Grotte des Furtins également sur commune de Sologny
Grotte des Furtins également sur commune de Sologny
Grotte des Furtins également sur commune de Sologny
Grotte des Furtins également sur commune de Sologny
Grotte des Furtins également sur commune de Sologny
Crédit photo : Chabe01 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
0
100
1900
2000
vers 126 000 ans avant le présent
Storting van de put aan beren
1945-1949
Zoeken door André Leroi-Gourhan
22 août 1947
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Veldgrond met de grot van de Furtins: indeling bij decreet van 22 augustus 1947

Kerncijfers

André Leroi-Gourhan - Archeoloog en prehistoricus Verken de grot van 1945 tot 1949
F.E. Koby - Paleontoloog Leroi-Gourhan beïnvloedde de hypothese van aanbidding
Pierre Chalus - Onderzoeker (1963) Herstartte de hypothese van berenaanbidding
Jean-Dominique Lajoux - Ethnoloog (2007) Verdedigde het idee van een beer aanbidding

Oorsprong en geschiedenis

De grot Furtin is een belangrijke prehistorische site gelegen in Berzé-la-Ville, Saône-et-Loire (Burgogne-Franche-Comté). Gedraineerd in Bajocische kalksteen voor de laatste gletsjer, opent het op een hoogte van 300 m op een heuveltop met uitzicht op de vallei van de Fil, een zijrivier van de Petite Grosne. Zijn karstsysteem, geologisch verbonden met de Solutré Rock, heeft minstens twee instortingen ondergaan. De grot ligt dicht bij andere paleolithische sites zoals de Charbonnières en de Roche de Solutré werkplaatsen, een paar kilometer verderop.

De grot werd tussen 1945 en 1949 verkend door archeoloog André Leroi-Gourhan, die overblijfselen onthulde van de sporen van de Midden-Aurignaciaan en Gallo-Romeinse. Een van de meest opmerkelijke ontdekkingen is een 'beerbot', met schedels van volwassen beren en welpen opzettelijk gerangschikt, wat een mogelijke cultus suggereert. Hoewel Leroi-Gourhan deze hypothese aanvankelijk in overweging nam voordat hij deze onder invloed van paleontoloog F.E. Koby afwees, hebben latere onderzoekers als Pierre Chalus (1963) en Jean-Dominique Lajoux (2007) deze theorie nieuw leven ingeblazen en aangevoerd dat de site ontoegankelijk was voor ijsberen.

Beerresten werden gedateerd vanaf het begin van het Upper Pleistoceen, overeenkomend met Interglacial Riss-Würm (Eémien), ongeveer 126.000 jaar voor Christus. Deze periode valt samen met een gematigder klimaat tussen twee ijstijden. De grot werd in 1947 geclassificeerd als historische monumenten, die het archeologische en erfgoed belang erkennen. Zijn studie gaat door met het informeren van debatten over de symbolische praktijken van prehistorische samenlevingen en hun relatie met lokale wilde dieren.

De site maakt deel uit van een rijk karstlandschap, typisch voor de Mâconnais, waar verschillende grotten (zoals die van Blanot of Azé) getuigen van een oude menselijke bezetting. De nabijheid van de Solutré Rock, de gelijknamige site van de Solutréen, versterkt het wetenschappelijke belang van dit gebied bij het begrijpen van paleolithische culturen in Europa. Vandaag de dag, de Furtin grot blijft een belangrijke plaats voor het bestuderen van de interacties tussen de mens en zijn omgeving tijdens de Prehistorie.

Externe links