Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Grand Roc Cave is een natuurlijke holte gelegen in de vallei van de Vézère, in de gemeente Eyzies-de-Tayac-Sireuil in Dordogne. In tegenstelling tot andere grotten in de regio, heeft het geen spoor van prehistorische bezetting, maar onderscheidt het zich door zijn spectaculaire minerale concreties, waaronder helicrieten en zeldzame calciet driehoeken. Deze geologische formaties, gekleurd door oxiden van ijzer, klei of mangaan, creëren een ondergronds landschap bijgenaamd "mineral bos." De grot wordt gegraven in kalksteen uit het Krijt (Coniaciaans-Santonisch), op de rechteroever van de Vézère, vlakbij de Laugerie-Basse schuilkelder.

De ontdekking van de grot behoort toe aan Jean Maury, een speleoloog en prehistoricus, die in 1924 een veranda in de klif zag toen hij de "Marseilles" depot in Laugerie-Basse doorzocht. Na twee jaar werken om een tunnel van 40 meter in de rots te boren, kwam hij met zijn dochter en zus in de holte. De grot, ontworpen voor toerisme, opende zijn deuren voor het publiek in 1947. Zijn kwetsbare concretiënten, beschermd door barrières en ramen, maken het een opmerkelijke site, geclassificeerd als "prehistorische sites en grotten versierd door de Vézère Valley" door UNESCO in 1979, hoewel de status werd ondervraagd in 2014 vanwege het gebrek aan menselijke sporen.

Juridisch gezien genieten de grot en de kliffen verschillende beschermingen: registratie in de inventaris van pittoreske sites in 1944 en 1977 en UNESCO World Heritage classificatie. In 2014 was de departementsraad van de Dordogne de eigenaar. De site, die jaarlijks 58.000 bezoekers trekt (2022), onderscheidt zich ook door twee Michelinsterren. Ondanks debatten over de relevantie ervan op de UNESCO-lijst blijft de grot een uitzonderlijke geologische getuigenis, die het prehistorische erfgoed van de vallei van Vézère aanvult.

Externe links