Ontdekking van de grot juillet 2000 (≈ 2000)
Update tijdens mijnwerkzaamheden.
15 août 2000
Eerste observatie van kristallen
Eerste observatie van kristallen 15 août 2000 (≈ 2000)
Angel Caballero ontdekt de concreties.
20 avril 2003
Openbaar
Openbaar 20 avril 2003 (≈ 2003)
Inauguratie op Paasdag.
4 mars 2013
Site classificatie
Site classificatie 4 mars 2013 (≈ 2013)
Officiële bescherming bij ministerieel decreet.
août 2024
Vandalismewet
Vandalismewet août 2024 (≈ 2024)
Schade aan een concretie door een bezoeker.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Angel Caballero - Ontdekker en operator
De grot werd in 2000 geopend.
Maximilien Caballero - Angels vader, initiatiefnemer van de carrière
Inspireerde de naam *Maxange*.
Oorsprong en geschiedenis
De grot van Maxange, gelegen in Buisson-de-Cadouin in het zuiden van de Dordogne (Nouvelle-Aquitaine), werd ontdekt in juli 2000 tijdens het werk in een steengroeve. Angel Caballero, operator van de Mestreguiral groeve, ontdekte een geblokkeerde holte, onthullend na de vrijlating van uitzonderlijke kristallisaties op 15 augustus 2000. De naam Maxange combineert de voornamen van zijn vader, Maximilian (initiator van de carrière), en zijn. Reeds in 2003 werd de mijnbouw verlaten ten gunste van de ontwikkeling van het toerisme, met een openbare opening op 20 april 2003, Paasdag. De site werd geclassificeerd bij ministerieel decreet in 2013 voor zijn geologische en landschapswaarde.
De grot bestaat uit twee karstnetwerken van in totaal 200 meter, verdeeld in een lagere grot (70 m) met aragoniet boeketten en een hogere grot (130 m) rijk aan verschillende concreties. Aan het Eoceen gedraineerd door een ondergrondse rivier in kalksteen van Campanië (boven Krijt), evolueerde het van een verdronken medium tot een luchtholte, gedeeltelijk gevuld met sediment. Kristallen, inclusief iconische excentrieken zoals papegaaien, gevormd tijdens en na deze fase. Sporen van grotbeertjes (griffades, scapula) wijzen op prehistorische aanwezigheid.
De concretiënten van Maxange, in calciet en aragoniet, vormen een opmerkelijke diversiteit: excentrieke (oververtegenwoordigde), stalactieten, stalagmieten, kolommen, gordijnen, fistelussen en driehoeken (niet toegankelijk voor het publiek). Hun kleur, van aards bruin tot doorschijnend wit, komt voort uit variaties in ijzeroxiden. De site, bezocht door 40.000 mensen per jaar, heeft in de zomer ongeveer tien seizoenarbeiders in dienst. In 2024, een daad van vandalisme beschadigde een concretie, herinnerend aan de kwetsbaarheid van dit erfgoed.
De Maxange-grot, een beschermd natuurgebied van Dordogne, illustreert zowel een zeldzaam geologische fenomeen als een succesvol model van toeristische conversie. De ontwikkeling, gestart na de stopzetting van de mijnbouw, liet toe om een unieke ondergrondse ecosysteem te behouden, terwijl het biedt een educatieve ervaring over speleogenese en kristallologie. De site blijft een levend getuigenis van de interacties tussen menselijke activiteit, natuurlijke geschiedenis en erfgoedbescherming.
