Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het korps van de Pointe du Cardinal in Sauzon, gebouwd in het derde kwart van de 19e eeuw, maakt deel uit van een kustbatterij waarvan de oorsprong teruggaat tot een vraag van Vauban in 1689. Een eerste batterij werd genoemd in 1692, uitgerust met kanonnen en mortieren ter verdediging van de haven van Sauzon. Het speelde een actieve rol tijdens de maritieme oorlogen van de achttiende eeuw en revolutionaire conflicten, met opeenvolgende herbewapeningen (met name in 1747, 1803, en 1813 met een reverberale oven).

De batterij werd volledig herbouwd tussen 1847 en 1861 onder auspiciën van de Joint Coastal Armaments Commission. Het huidige bewakingskorps, van het type 1846 nr. 3, werd in 1861 voltooid met artillerieplatforms. De batterij werd echter in 1889 ontmanteld, verkocht aan een individu in 1900, en vervolgens hergebruikt als een Duitse radarstation tijdens de Tweede Wereldoorlog. Vandaag de dag blijft alleen het bewakingskorps (opgeschreven in de Historische Monumenten in 2000) naast een gedeeltelijk overdekte betonnen radartank.

De site illustreert de evolutie van de verdedigingsstrategieën aan de kust, van Vaubans aanbevelingen tot de aanpassingen van de 19e eeuw en Duitse militaire beroepen. Zijn doodsbange parapet, zichtbaar op de luchtfoto's van de 20e eeuw, en zijn gecreneerd klein, getuigen van zijn historische belang in de bescherming van Belle-Île-en-Mer. De batterij naast de Port Blanc, ontworpen om zijn verdediging te voltooien, is nooit gebouwd.

De bewapening van de batterij varieerde volgens de tijden: 2 kanonnen van 36 pond en 3 van 12 pond in 1747, dan 3 kanonnen van 36 pond en een mortier in 1803, voordat uitgerust in 1841 met 2 kanonnen van 30 pond en 2 kanonnen van 22 cm. De daling in de 19e eeuw weerspiegelde technologische en strategische veranderingen in de kust artillerie, wat leidde tot de geleidelijke stopzetting na 1874.

Externe links