Ontwerp door Guimard 1900 (≈ 1900)
Aanmaken van de MPC-kolom.
30 septembre 1913
Opening van het station
Opening van het station 30 septembre 1913 (≈ 1913)
Opening als eindpunt van lijn 8.
29 mai 1978
Eerste bescherming
Eerste bescherming 29 mai 1978 (≈ 1978)
Registratie voor historische monumenten.
12 février 2016
Verlenging van de bescherming
Verlenging van de bescherming 12 février 2016 (≈ 2016)
Bevel om zijn classificatie te bevestigen.
2024
Aanpassingen van het PB
Aanpassingen van het PB 2024 (≈ 2024)
Tijdelijke wijzigingen aan dokken.
31 mai 2025
Gerenameerd humoristisch
Gerenameerd humoristisch 31 mai 2025 (≈ 2025)
Naam veranderd in 'Virage Auteuil'.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Hector Guimard - Architect
Ontwerper van de school in 1900.
Oorsprong en geschiedenis
Het Guimard gebouw van het station Porte d'Auteuil is een toegang tot de Parijse metro ontworpen in 1900 door de architect Hector Guimard voor de Compagnie générale du Métropolitain. Dit monument, dat kenmerkend is voor de Art Nouveau stijl, werd op 29 mei 1978 in historische monumenten ingeschreven en werd op 12 februari 2016 vernieuwd. Het is een van Guimard's weinige overgebleven prestaties voor het netwerk, een weerspiegeling van de innovatieve esthetiek van metro-ingangen aan het begin van de 20e eeuw.
Het station Porte d'Auteuil, geopend op 30 september 1913 als eindpunt van lijn 8 (nu lijn 10), evolueerde met het Parijse netwerk. De Guimard Edicle, gelegen boulevard de Montmorency, is een van de drie toegangen van het station, de andere twee zijn uitgerust met Dervaux balustrades of met Val d'Osne masten. Het organische ontwerp, met zijn vegetarische rondingen en gietijzeren structuren, contrasteert met latere gestandaardiseerde ingangen, wat een cruciale periode in de geschiedenis van het Parijse transport illustreert.
De kerk overleefde de modernisering van de metro, inclusief de renovaties van de jaren tachtig en 2000, die haar integriteit behouden ondanks de toevoeging van hedendaagse elementen (zoals de 'Akiko' zetels of de 'Gaudin' verlichting). In 2024 werden aanpassingen gemaakt voor de Olympische Spelen, maar de edicle zelf blijft een tijdloos symbool van de Gouden Eeuw van de Metro, het aantrekken van liefhebbers van architectuur en industriële geschiedenis.
De classificatie van de school maakt deel uit van een verlangen om het Parijse Art Nouveau erfgoed te behouden, vaak bedreigd door stedelijke transformaties. In tegenstelling tot andere toegangen van het station, aangepast in de tijd, behoudt Guimard's een authenticiteit, die een tastbare getuigenis biedt van de esthetische en functionele ambities van de Belle Époque. De locatie, dicht bij Parc des Princes en Roland-Garros, maakt het ook een culturele bezienswaardigheid in het 16e arrondissement.
In 2025 speelde RATP zelfs met zijn naam door hem humoristisch te hernoemen tot 'Virage Auteuil' ter ondersteuning van Paris-Saint-Germain, waaruit blijkt hoe dit monument, hoewel historisch, verankerd blijft in het hedendaagse leven. Deze anekdote onderstreept zijn status als een lokaal icoon, ver buiten de oorspronkelijke functie van toegang tot de metro.