Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Guimard gebouw van Botzaris is een toegang tot de Parijse metro, ontworpen in 1900 door de architect Hector Guimard voor de Compagnie générale du Métropolitain. Het is een van de emblematische werken van Art Nouveau voor het Parijse netwerk, gekenmerkt door hun organische vormen en gietijzeren structuren. Deze specifieke edicle, gelegen aan de Rue Botzaris tegenover het Buttes-Chaumont Park, werd ingeschreven in de historische monumenten bij bestelling van 29 mei 1978, een bescherming verlengd op 12 februari 2016.

Station Botzaris, geopend op 18 januari 1911, was aanvankelijk deel van lijn 7 van de metro, als onderdeel van een tak lijn naar Pré-Saint-Gervais. Zijn naam is een eerbetoon aan de Griekse patriot Márkos Bótzaris (1788 Het station had vanaf het begin een atypische configuratie, met een centrale rechtervoet die de sporen verdeelde in twee halve stations, een voorziening opgelegd door de voormalige gipsgroeven van de kelder.

In 1967 werd het station geïntegreerd in de nieuwe 7 bis lijn, gecreëerd om de weinig gebruikte tak te isoleren naar Pré-Saint-Gervais. Het doel van deze reorganisatie was om de werking van het netwerk te optimaliseren, waarbij de vestiging naar Porte de la Villette veel meer geleend werd. Guimard bleef van zijn kant een belangrijke architectonische getuigenis van het tijdperk van de oorsprong van de metro, ondanks de latere renovaties van het station, zoals die van 2003 als onderdeel van het RATP "Metro Renovation" programma.

De toegang van de Guimard Edicle, getiteld " Rue Botzaris," onderscheidt zich door zijn vaste trap en zijn gietijzeren structuur, typisch voor de Guimard stijl. Het is gelegen in de directe omgeving van het Buttes-Chaumont Park, een emblematisch 19e arrondissement. De bescherming van de kerk in 2016 bevestigde haar erfgoed belang, zoals de laatste zichtbare vestige van Art Nouveau ingangen ontworpen voor de Parijse metro aan het begin van de 20e eeuw.

Externe links