Ontwerp van de kolom 1900 (≈ 1900)
Hector Guimard trekt toegang tot de metro.
19 octobre 1904
Opening van het station
Opening van het station 19 octobre 1904 (≈ 1904)
Inauguratie met metrolijn 3.
29 mai 1978
Eerste inscriptie historisch monument
Eerste inscriptie historisch monument 29 mai 1978 (≈ 1978)
Bescherming van de Guimard Edicle.
12 février 2016
Verlenging van de bescherming
Verlenging van de bescherming 12 février 2016 (≈ 2016)
Nieuwe registratie.
1er avril 2016
April vis van RATP
April vis van RATP 1er avril 2016 (≈ 2016)
Station tijdelijk omgedoopt tot 'Pomme de terre'.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Hector Guimard - Architect
Ontwerper van de school in 1900.
Antoine Parmentier - Agronomist (1737-1813)
Inspireer de naam van het station.
Oorsprong en geschiedenis
Het Guimardgebouw van Parmentier ligt op de hoek van de Avenue Parmentier en de Rue Édouard-Lockroy in het 11e arrondissement van Parijs. Het is een van de emblematische ingangen van het netwerk, herkenbaar aan hun Art Nouveau stijl, en werd geregistreerd als historische monumenten in opdracht van 29 mei 1978, een bescherming verlengd op 12 februari 2016. Deze edicle markeert de ingang van een station geopend op 19 oktober 1904, toen het eerste deel van lijn 3 tussen Villiers en Père Lachaise in dienst kwam.
Het station Parmentier dankt zijn naam aan de nabijheid van de gelijknamige avenue, die hulde brengt aan landbouwkundige Antoine Parmentier (1737-1813), beroemd om het bevorderen van aardappelconsumptie in Frankrijk. De kerk, de enige toegang tot het station, is een zeldzame getuigenis van Guimard's prestaties voor de Parijse metro, waarvan veel zijn verdwenen of gewijzigd. Zijn inscriptie als historisch monument omvat alle overige elementen van Guimard, en benadrukt het belang van het erfgoed in het Parijse stadslandschap.
In de jaren zestig onderging het station een modernisering met een groene en gouden metalen carrossing, voordat het wit werd geschilderd in de jaren negentig. Een culturele decoratie gewijd aan Antoine Parmentier en de aardappel, waaronder een standbeeld en vitrines van pre-Columbiaanse objecten, werd toegevoegd. De kerk blijft ondertussen een bewaard gebleven voorbeeld van Guimard's functionele en esthetische architectuur, kenmerkend voor het begin van de Parijse metro.
Het station Parmentier illustreert de evolutie van de Parijse metro, die historisch erfgoed en moderniteit combineert. De toegang, nog steeds op 88 bis avenue Parmentier, is een tastbaar overblijfsel van het Art Nouveau tijdperk en de geschiedenis van het stadsvervoer. De bescherming van 2016 bevestigt zijn status als een belangrijk erfgoedelement, gekoppeld aan de visuele identiteit van de metro en Guimard's erfenis.
In 2025 bleef Parmentier station een van de laatste vijf in het netwerk om zijn jaren zestig carrosserie te behouden, wat zijn historische interesse versterkt. De school symboliseert nog steeds de toegang tot een ondergronds universum waar geschiedenis, cultuur en technische innovatie samengaan, terwijl ze de herinnering aan Antoine Parmentier en zijn agrarische erfgoed eren.