Opening van het station 27 janvier 1903 (≈ 1903)
Inauguratie onder de naam *Avenue de Villiers* (lijn 2).
19 octobre 1904
Uitbreiding tot regel 3
Uitbreiding tot regel 3 19 octobre 1904 (≈ 1904)
Opening van de westelijke Terminus van lijn 3.
11 juin 1943
De arrestatie van Suzanne Olivier
De arrestatie van Suzanne Olivier 11 juin 1943 (≈ 1943)
Verzetgerelateerde gebeurtenis tijdens de bezetting.
29 mai 1978
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 29 mai 1978 (≈ 1978)
Bescherming van de Guimard Edicle op bevel.
2009
Renovatie van de werf
Renovatie van de werf 2009 (≈ 2009)
Modernisering als onderdeel van de "Metro Vernieuwing.".
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Hector Guimard - Architect
Maker van de Art Nouveau gebouwen van de metro.
Édouard Vuillard - Schilder
Het station werd in 1916-17 beschreven.
Suzanne Olivier - Resistent
Gearresteerd in 1943.
Oorsprong en geschiedenis
Het Guimard gebouw van Villiers is een iconisch architectonisch element van de Parijse metro, ontworpen door Hector Guimard in de Art Nouveau stijl. Het markeert de ingang van Villiers station, geopend in 1903 onder de naam Avenue de Villiers, op de lijnen 2 en 3. Deze edicle, geclassificeerd als een historisch monument in 1978, is een van de weinige nog steeds op zijn plaats vandaag, een weerspiegeling van de innovatieve esthetiek van metro-ingangen aan het begin van de twintigste eeuw.
Station Villiers, gelegen in het 8e en 17e arrondissement, is oorspronkelijk ontworpen om een gemeenschappelijke stam tussen lijnen 2 en 3 te plaatsen. Dit verlaten project legde gedeeltelijke wederopbouw op, wat de uitzonderlijke hoogte van de kade op lijn 3 verklaart. De Guimard Edicle, adorning toegang nr. 3 (Boulevard de Courcelles), is een overblijfsel van 141 soortgelijke items gemaakt door Guimard tussen 1900 en 1913, waarvan slechts 87 blijven.
Het station was een belangrijk doorvoerpunt, met een verkeer van meer dan 5 miljoen passagiers per jaar vóór 2020. Het is ook verbonden met historische gebeurtenissen, zoals de arrestatie van de resistente Suzanne Olivier in 1943. De kerk, met zijn organische vormen en gietijzeren structuren, symboliseert de integratie van kunst in stedelijke infrastructuur, een pioniersvisie voor die tijd.
Het station is herhaaldelijk gerenoveerd, met name in 2009 als onderdeel van het Renouveau du métro-programma, en behoudt zijn Edicle als getuigenis van het Parijse industriële en artistieke erfgoed. De schetsen van Édouard Vuillard in 1916-1917 getuigen van zijn culturele belang in zijn vroege decennia.
Het Guimard de Villiers gebouw blijft vandaag de dag een bezienswaardigheid in het Parijse landschap, dicht bij plaatsen als Parc Monceau of het Cernuschi Museum. Het illustreert de fusie tussen stedelijke functionaliteit en artistieke creatie, kenmerkend voor het Guimard tijdperk en de uitbreiding van de Parijse metro aan het begin van de 20e eeuw.
