Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Metrostation Saint-Lazare - Parijs 8e editie à Paris 1er dans Paris 8ème

Patrimoine classé
Métropolitain
Édicule Guimard
Paris

Metrostation Saint-Lazare - Parijs 8e editie

    Rue de l'Arcade
    75008 Paris

Tijdlijn

XIXe siècle
Époque contemporaine
1900
2000
19 octobre 1904
Opening van lijn 3
5 novembre 1910
Commissie A (Noord-Zuid)
26 février 1911
Inbedrijfstelling van lijn B (Noord-Zuid)
1999
Correspondantie RER E
16 décembre 2003
Openingslijn 14
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Hector Guimard - Architect Ontwerper van Art Nouveau Edicles.
Lucien Bechmann - Architect Auteur van de originele achthoekige zaal.
Jean-Marie Charpentier - Architect Schepper van de 'Lentil'.

Oorsprong en geschiedenis

Het Guimard gebouw aan Station Saint-Lazare is een van de karakteristieke ingangen van de Parijse metro, ontworpen door architect Hector Guimard in de Art Nouveau stijl aan het begin van de 20e eeuw. Deze gietijzeren en glasconstructies, gekenmerkt door hun organische rondingen en plantenmotieven, zijn symbolen geworden van het Parijse erfgoed. Station Saint-Lazare zelf, gelegen aan de grens van het 8e en 9e arrondissement, werd op 19 oktober 1904 geopend met de inbedrijfstelling van lijn 3, waarna Villiers met Père Lachaise werd verbonden. Al snel werd het een belangrijke hub van het netwerk, vanwege de nabijheid van het station Saint-Lazare, een essentiële spoorweghub voor Île-de-France en Normandië.

Het station heeft verschillende uitbreidingen en upgrades door de decennia heen meegemaakt, waarbij lijn 12 geleidelijk werd geïntegreerd (ex-lijn A van het Noord-Zuiden, geopend in 1910, 13 (ex-lijn B, 1911) en 14 (2003). De Guimard-edicle maakt weliswaar niet expliciet in de brontekst, maar maakt deel uit van het normalisatieprogramma voor de toegang tot de metro die door de Compagnie du chemin de fer métropolitain de Paris (CMP) is opgezet. Deze edicles, vaak gesloopt of verplaatst in de 20e eeuw, zijn nu beschermd voor hun erfgoed waarde. Saint-Lazare, met zijn 33 miljoen reizigers per jaar in 2021, blijft een van de drukste stations in Parijs, die zijn centrale rol in het vervoer van de Fransen weerspiegelt.

Het interieur van het station is geëvolueerd van de "Noord-Zuid" stijl (groen en plant motieven) tot de renovaties van de jaren '70-2000, gekenmerkt door schuine witte tegels en moderne verlichting. Het Edict Guimard belichaamt op zijn beurt het artistiek erfgoed van de Belle Époque, een periode waarin Parijs zich voordoet als wereldhoofdstad van stedelijke en culturele innovatie. Het ontwerp, geïnspireerd door natuurlijke vormen, contrasteert met de functionele architectuur van de omliggende Haussmann stations en gebouwen, waardoor de dualiteit tussen traditie en moderniteit die de stad kenmerkt wordt benadrukt.

Station Saint-Lazare is ook een strategisch verbindingspunt tussen metro, RER (lijn E sinds 1999) en Transilien treinen. Zijn Guimard Edicle, hoewel niet in detail beschreven in de bronnen, neemt deel aan de visuele identiteit van de buurt, naast andere monumenten zoals het Station Saint-Lazare, onsterfelijk gemaakt door de impressionisten of het Hilton Paris Opéra hotel. Deze erfgoedelementen getuigen van de industriële en artistieke geschiedenis van Parijs, tussen vervoersrevolutie en culturele invloed.

Externe links