Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Guimard gebouwen van het station Père Lachaise zijn ingangen naar het metrostation Parijs, ontworpen door architect Hector Guimard in de Art Nouveau stijl. Deze metalen constructies, kenmerkend voor het begin van de twintigste eeuw, werden geïnstalleerd bij de opening van het station op 25 februari 1903 op lijn 2, dan in 1904 op lijn 3. Hun innovatieve ontwerp, gekenmerkt door organische rondingen en versierde details, symboliseert de moderniteit van stadsvervoer van de tijd. Ze werden in 1978 en 2016 als historische monumenten vermeld, waarbij ze hun bijzondere erfgoedwaarde erkenden.

Het station Père Lachaise, hoewel de naam van de beroemde Parijse begraafplaats, is gelegen nabij een secundaire ingang van het, op de grens van de 11e en 20e arrondissementen. Het is gelegen op de kruising van de Boulevard de Ménilmontant, Avenue de la République en Avenue Gambetta. De strategische ligging, op het kruispunt van verschillende grote assen, maakt het een belangrijk kruispunt voor metrogebruikers en begraafplaatsbezoekers, de meest bezochte ter wereld.

De geschiedenis van het station wordt gekenmerkt door verschillende technische innovaties. In 1909 werd het de eerste van het netwerk die uitgerust was met een mechanische trap, hoewel er nog geen eindlagers met de grond als de huidige modellen waren uitgelijnd. De kaden, meerdere malen gerenoveerd, nam de decoratieve stijl "Andreu-Motte" in de jaren '80, met helder oranje hellingen voor lijn 2 en geel voor lijn 3, evenals witte keramische tegels onderscheidend gelegd.

De Guimard Edicles van het station Père Lachaise onderscheiden zich door hun architectonische integratie in het stadslandschap. De belangrijkste hopper van toegang nr. 1 op de boulevard de Ménilmontant wordt gedecoreerd door een van hen, terwijl de andere, zonder portico, markeert ingang nr. 2 op de avenue de la République. Deze structuren, hoewel functioneel, zijn vooral kunstwerken op zichzelf, die de art nouveau esthetiek en het creatieve genie van Hector Guimard weerspiegelen. Hun behoud getuigt van het belang van het industriële en artistieke erfgoed van Parijs.

In de loop van de decennia heeft het station ingrijpende renovaties ondergaan, met name als onderdeel van het "Metro Renovation" programma van de RATP in 2005. De gangen zijn opgewaardeerd, en de betegelde "Motte" banken zijn vervangen door stoelen bevestigd aan wand metalen steunstukken. Ondanks deze veranderingen blijven de Guimard-edicles tijdloos, die herinneren aan de gouden eeuw van de Parijse metro en haar rol in de transformatie van de stad aan het begin van de 20e eeuw.

Externe links