Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het hotel van Brienne werd gebouwd in de 18e eeuw in de Faubourg Saint-Germain, op initiatief van de Marquise de Prie, de meesteres van de hertog van Bourbon. Na zijn schande in 1726 werd het project overgenomen door de Marquise de La Vrillière en vervolgens door de prinses van Conti, die belangrijke decoratieve transformaties onder leiding van architect Simonnet uitvoerde. Het hotel werd in 1776 overgebracht naar de graaf van Brienne, minister van Oorlog.

Geconfisqueerd tijdens de Revolutie, zal het hotel de Handelscommissie huisvesten voordat ze wordt teruggegeven, vervolgens verkocht in 1798 aan François Séguy, een militaire ondernemer. Na het werk onder leiding van architect Lavoyepierre kwam hij in 1802 in handen van Lucien Bonaparte, die hem herbouwde alvorens hem over te dragen aan zijn moeder, Letizia Ramolino, waarna hij het paleis werd van Madame, moeder van de keizer.

Het Hotel de Brienne werd in 1817 door de staat overgenomen en werd de officiële residentie van de ministers van Oorlog en vervolgens van Defensie. Het was het kader voor de strategische besluiten van Clemenceau in 1917 en De Gaulle in 1944-1946, waarvan de kantoren werden bewaard. Het is een historisch monument in 1993, het blijft vandaag de dag een politiek symbool, ondanks de overdracht van departementale diensten aan de Balard site in 2015.

Het hotel behoudt een protocolfunctie, die altijd het kabinet van de minister van de strijdkrachten herbergt vanwege de nabijheid van de Nationale Vergadering. Zijn geschiedenis weerspiegelt de Franse politieke omwentelingen, van de Ancien Régime tot de Vijfde Republiek.

Toekomst

Het Hotel de Brienne is de thuisbasis van de kantoren van de minister van de strijdkrachten, terwijl de infrastructuur van het ministerie van de strijdkrachten is nu gelegen op de Balard site.

Externe links