Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Huisvesting Massieux

Huisvesting Massieux

    635 Chemin de Massieux
    97125 Bouillante
Crédit photo : Enrevseluj - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1800
1900
2000
1838
Bouw van woningen
1848
Afschaffing van de slavernij
1857
Naamsverandering
1972
Interne herstructurering
2008
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Alle gevels en daken van het hoofdgebouw en de twee binnenplaatsen (cad. AM 128): inschrijving bij beschikking van 9 september 2008

Kerncijfers

Marie Bodenan - Oprichter Medeoprichter van huisvesting in 1838.
Abraham Victorin Lesueur - Eigenaar en burgemeester Burgemeester van Bouillante, bezitter van 68 slaven.

Oorsprong en geschiedenis

Het huis Massieux is een voormalige koloniale plantage gebouwd in 1838 door Marie Bodenan en Abraham Victorin Lesueur, paar eigenaar van het land in Bouillante, Guadeloupe. Op dat moment was deze koffieboerderij gebaseerd op dienstarbeid: in 1848, tijdens de tweede afschaffing van slavernij, bezat Victorin Lesueur, toen burgemeester van Bouillante, 68 slaven. De site werd in 1857 bekend als Massieux en markeerde zijn anker in de agrarische en sociale geschiedenis van het eiland.

Het huis van de meester, gebouwd in hout op één niveau met een hoog niveau, illustreert de bescheiden architectuur van de 19e eeuwse Antilliaanse huizen. Het bestaat uit twee aangrenzende gebouwen, bedekt met plaatwerk, en behoudt een stenen terras uit 1840, gebruikt om de koffie te drogen. Onder de bijgebouwen blijven een keuken, een cassava box en een kano box, getuigenissen van de dagelijkse activiteiten van de plantage. De interieurs werden geherstructureerd in 1972, gedeeltelijk aangepast ruimte aan hedendaagse toepassingen.

Geklasseerd als historische monumenten in 2008 voor zijn gevels, daken en binnenplaatsen, werd het Massieux huis omgezet in toeristische accommodatie (huizen en kamers). De site, nu particulier eigendom, combineert erfgoed behoud en economische waarde, waardoor bezoekers toegang tot dit koloniale erfgoed. Landbouwresten, zoals het koffieterras, herinneren aan het productieve verleden, terwijl houten en betonnen gebouwen de daaropvolgende architectonische ontwikkelingen weerspiegelen.

De historische context van de woning wordt gekenmerkt door haar rol in de Guadeloupe plantage economie, gebaseerd op koffiecultuur en slavernij tot 1848. Na de afschaffing zette het pand zijn landbouwactiviteiten in andere vormen voort, alvorens een plaats van herinnering en toerisme te worden. Beschikbare bronnen (Wikipedia, Monumentum) wijzen op het belang ervan als voorbeeld van Caribische landbouwwoningen, typisch voor de voormalige Franse koloniën in het Caribisch gebied.

Externe links

Instellingen in de buurt