Bouw van woningen 2e moitié du XIXe siècle (≈ 1865)
Belangrijkste bouwperiode van gebouwen.
1970
Vernietiging van archieven
Vernietiging van archieven 1970 (≈ 1970)
Brand waardoor historische gegevens verloren gaan.
26 septembre 2019
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 26 septembre 2019 (≈ 2019)
Bescherming van het perceel en resten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Het gehele perceel van de Vivé woning, met het huis gebouwd in de tweede helft van de 19e eeuw en de overblijfselen van het eerste herenhuis en hun bijgebouwen. De woning bevindt zich Quartier Vivé Nord, op Pakket nr. 307, afgebeeld in het kadaster sectie C: inschrijving op volgorde van 26 september 2019
Kerncijfers
Information non disponible - Geen naam geciteerd
De in 1970 vernietigde archieven konden in de brontekst geen sleutelfiguren identificeren die in verband staan met dit monument.
Oorsprong en geschiedenis
De Vivé woning, geclassificeerd als een historisch monument, is een architectonisch ensemble vertegenwoordiger van de martiniquia suikerboerderijen van de tweede helft van de 19e eeuw. Gelegen in Lorrain, het bestaat uit een hoofdhuis in kalksteen metselwerk en zand, aangevuld met houten bijgebouwen (paviljoens, galerie, stallen, molen, suikermolen, azijn fabriek, en accommodatie voor huishoudelijke bedienden en ziekenhuizen). Lokale materialen, zoals hout uit het land en essentiële, domineren, terwijl tegels of stro elementen daken bedekken. De gedetailleerde beschrijving van de archieven (voor hun vernietiging in 1970) onthult een complexe ruimtelijke organisatie, waaronder ruimtes gewijd aan suikerproductie (zuiverheid, siroop, oven), fokken, en huishoudelijk leven.
De suikerfabriek, het economische hart van het huis, omvat gespecialiseerde apparatuur: ketels, kachels, en een wiel voor de productie. Landbouwgebouwen (muil- en paardenstallen, bagassedozen, zeewinkel) weerspiegelen de autonomie van de boerderij, terwijl afzonderlijke woningen (voor economische, binnenlandse of nikkers in lagen) de sociale hiërarchie van de koloniale samenleving weerspiegelen. Een hydraulisch systeem (waterinlaat en kanaal) levert de molen en markeert de techniek aangepast aan de Martinique hulp. De omheiningsmuren, 1000 toeren lang, definiëren een landgoed waarvan het perceel nu beschermd is (registratie in 2019), ondanks het verlies van archieven in 1970, wat de precieze kennis van de geschiedenis beperkt.
De Vivé woning belichaamt aldus het model van de grote suikerhuizen van de 19e eeuw Martinique, waar intensieve landbouwproductie, strikte sociale organisatie, en hybride architectuur (Europees en Creools) combineren. De aanwezigheid van een ziekenhuis, een smederij en een azijnfabriek illustreert de diversiteit aan activiteiten die nodig zijn voor zelfvoorziening. De overblijfselen van het eerste herenhuis, genoemd in de huidige bescherming, suggereren een eerdere bezetting, maar de details blijven onbekend. Registratie voor de Historische Monumenten in 2019 heeft tot doel dit erfgoed te behouden, getuige van de economische en sociale dynamiek van de post-slavernijperiode in Martinique.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen