Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Laparade Hall is een civiel gebouw gebouwd in de 2e helft van de 18e eeuw, meer bepaald in 1762 volgens historicus J. Caubet. Het vervangt een oude hal die aan het einde van de 16e eeuw werd omgevormd tot een protestantse tempel, na gesloten te zijn door torchi muren. Dit eerste gebouw, dat werd een plaats van hervormde eredienst, werd afgebroken in 1685 na de intrekking van het edict van Nantes door het edict van Fontainebleau, wat het vertrek van vele protestanten uit de regio markeerde.

De huidige hal onderscheidt zich door zijn houten structuur bestaande uit 12 randstijlen rustend op een stenen muur (wall-bahut), en 3 centrale pijlers direct ondersteunend de structuur. Het vier hellingen dak, bedekt met grachtentegels, is kenmerkend voor de landelijke gebouwen van die tijd. Twee Deze elementen, evenals de zaal, werden op 5 december 1984 als historische monumenten vermeld.

De voormalige hal, gelegen op de site van de huidige kerk (gebouwd in 1876) was nog steeds in ruïnes in 1714. De reconstructie van de zaal op de huidige locatie, iets verouderd, vond plaats tussen 1714 en 1762 en weerspiegelt de economische en sociale behoeften van een plattelandsgemeenschap die na religieuze onrust wordt gereconstrueerd. Het rechthoekige plan en de toegangen in de randwand vergemakkelijken openbare markten en bijeenkomsten, essentiële functies van middeleeuwse en moderne zalen.

De hal illustreert ook de stedelijke transformaties van Laparade: na de vernietiging van de protestantse tempel, de bevolking daalde, en de wederopbouw van de hal in de 18e eeuw markeerde een verlangen om het dorp te revitaliseren. Vandaag de dag, het monument blijft een symbool van de internationale architectonische erfgoed van New Aquitaine, het combineren van hout, steen en traditionele tegels.

Externe links