Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Halles, Mairie en Palais de Justice de Vézelise zijn een groot architectonisch complex uit de 13e eeuw. De eerste zalen, waarschijnlijk gebouwd rond 1272, werden vergroot in de 15e eeuw voordat verouderd. In 1599 gaf hertog Karel III van Lotharingen opdracht het werk volledig te reconstrueren en toe te vertrouwen aan Nicolas La Hière. Het gebouw, gemaakt van hout en steen, werd opgericht op de site van de oude hallen, na de onteigening van vijf nabijgelegen huizen. De materialen, zoals de eiken balken van 10 meter, kwamen uit de bossen van de Graaf van Vaudémont, terwijl de stenen werden gewonnen uit de steengroeven van Houdreville.

Het publiek, gelegen op de bovenste verdieping van de zalen, diende als een plaats van gerechtigheid tot de afschaffing van de gerechtigheid van de vrede. Het ensemble werd twee keer gewijzigd: in 1735, met de toevoeging van het paviljoen van het stadhuis door Claude Thomas Gentillâtre, vervolgens in 1764, toen Deklier-Delille het publiek herbouwde. Beschadigd door een bombardement in juni 1940 werd het monument in zijn oorspronkelijke staat hersteld. == Geschiedenis ==In 1942 werd een historisch monument opgericht.

Vézelise, bijgenaamd de "Pot de chambre de la Lorraine" in de 19e eeuw vanwege zijn malodorante looierijen, was een sterke plek al in de 13e eeuw, met muren nu verdwenen. Vaudémont is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Lotharingen, en valt bestuurlijk gezien onder Vaudémont County. De zalen, een middeleeuws economisch hart, gehuisvest op de begane grond winkels en openbaar gewicht, terwijl de bovenste verdieping verwelkomde het publiek. Hun twee-tier architectuur, typisch voor Lorrain gebouwen, illustreert het belang van handel en ducale macht in de regio.

Het paleis van Justitie, voorheen het huis van de deurwaarder, werd opgericht in 1561 onder Karel III. De registratie LEX IMPERIO MAJOR ("De wet is sterker dan de macht") herinnert aan haar centrale gerechtelijke rol. Dit gebouw in renaissancestijl, nu een bijgebouw van het stadhuis, completeert het geclassificeerde complex met de hallen en het stadhuis. Deze monumenten getuigen van de stedelijke evolutie van Vézelise, van de middeleeuwse gouden eeuw tot de industriële achteruitgang na de arrestatie van de beroemde brouwerij in 1971.

De klok van het stadhuis, die uit het klooster van de kapucijner kwam, en de architectonische veranderingen van de 18e en 20e eeuw onderstrepen de veerkracht van dit erfgoed. De hallen, bijna intact sinds 1601 ondanks de oorlogen en de bombardementen, blijven een zeldzaam voorbeeld van Lorrain houten civiele architectuur. Hun behoud weerspiegelt de lokale gehechtheid aan dit symbool van de historische autonomie van Vézelise, ooit de bestuurlijke en gerechtelijke hoofdstad van de Saintois.

Externe links