Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het gehucht van de Taxo d'Avall, nu verbonden aan Argelès-sur-Mer in de Pyrénées-Orientales, heeft zijn oorsprong in ieder geval sinds de 9e eeuw. De site wordt voor het eerst genoemd in 823 als Villa Tacise, geassocieerd met een nabijgelegen rivier genaamd Fluvium Tacitum. Vanaf de tiende eeuw onderscheiden de teksten duidelijk twee entiteiten: Villa Tacidone subteriore (Taxo d'Avall, de "onderkant") en Villa Tacidone superiore (Taxo d'Amont, de "top"), die een gestructureerde bezetting van het grondgebied onthult. De etymologie van de naam suggereert een verband met een laat-Romeinse landeigenaar, Tattius of Tascius, gevolgd door suffix -onem, typisch voor de landelijke domeinnamen van de late oudheid.

In de 11e eeuw werd Taxo d'Avall een energiecentrum met de bouw van een kasteel, de zetel van een burggraaf. De eerste vermelding van een burggraaf dateert uit 1013 met Guillem Adalbert I, gevolgd door een lijn van lokale heren tot de twaalfde eeuw. Het kasteel, vergezeld van een Romaanse kerk gewijd aan Saint-Martin en Saint-Croix, vormt een versterkt complex kenmerk van Catalaanse middeleeuwse architectuur. De huidige resten omvatten een vierkante kerker, een uitkijktoren, en courtines doorboord met bogen, terwijl de kerk romaanse elementen zoals gesneden hoofdsteden en een wieg gewelf behoudt.

De politieke geschiedenis van de site wordt gekenmerkt door veranderingen in soevereiniteit. In 1172 overleed Roussillon County onder Aragónese overheersing en veranderde de burggraaf van Taxo in een seigneury. Ze veranderde haar handen meerdere malen: naar de Despuigs in 1344 door huwelijk, dan naar de Oms (leraren van Calmella) in de 14e eeuw, voordat ze werd toegewezen in 1668 aan de baron van Montclar, Joseph de Pons. Tijdens de revolutie in 1790 werd Taxo d'Avall opgenomen in de gemeente Argelès-sur-Mer, terwijl Taxo d'Amont verbonden was met Saint-André. Recente opgravingen en studies, zoals die gepubliceerd in 2020 in Archeologie du Midi Médiéval, benadrukken het belang van de site om de middeleeuwse landelijke habitat in Roussillon te begrijpen.

De architectonische overblijfselen die vandaag nog zichtbaar zijn, zijn sinds 1986 als historische monumenten beschermd. De kerk, kerker en resten van de versterkte omheining illustreren de evolutie van de site, van Karolingische oorsprong tot haar geleidelijke achteruitgang na de middeleeuwen. De moderne Catalaanse toponymy, Tatzó d'Avall, herinnert aan de diepe taalkundige en culturele wortels van dit gehucht, nu gereduceerd tot een plaats genaamd maar met een feodale en seigneuriële herinnering uniek in Occitanie.

Externe links