Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Haras National du Pin, opgericht in 1715 onder Lodewijk XV, is de oudste Franse nationale stud. Zijn site werd gekozen door François Gédéon de Garsault voor zijn weides en watervoorziening, op een koninklijk landgoed dat werd verworven door Louis de Béchamel de Nointel. De stallen, geïnspireerd door die van Versailles, werden tussen 1715 en 1730 gebouwd door Pierre Le Mousseux naar de plannen van Robert de Cotte, de eerste architect van de koning. De studs ontsnapte in 1790 met de hulp van de Nationale Vergadering, die een koninklijke standaard storting installeerde.

Onder Napoleon Ik, de haras werd een belangrijk centrum van paardenfokkerij, onderdak bijna 70 fokkers in 1810. In de 19e eeuw, onder leiding van Gabriel de Bonneval en vervolgens Ephrem Houël, speelde hij een sleutelrol bij de verbetering van rassen, het introduceren van zuiver Engels bloed en het creëren van de Franse draf. De Haras School, opgericht in 1840, trainde de officieren van de studs, terwijl een renbaan werd opgezet voor wedstrijden en presentaties, het aantrekken van figuren zoals de burggraaf van Aure.

Het landgoed, geclassificeerd als historische monumenten, beslaat 1000 hectare verdeeld over vijf gemeenten (Le Pin-au-Haras, La Cochère, Exmes, Ginai, Silly-en-Gouffern). De gebouwen, georganiseerd door hoefijzer rond een erehof, mengen rode bakstenen met grijze kalksteen, met Franse tuinen en terrassen met uitzicht op het park van Hoboe. De stud herbergt ook collecties van hippobile auto's, een eerzadelrij, en het graf van Furioso, legendarische hengst vader van Olympische kampioenen.

In de 21e eeuw diversifieerde de haras haar activiteiten: toerisme (rondleidingen, "Donderdag van de pijnboom"), internationale wedstrijden (Championnat d'Europe d'écoup in 1979, Wereldruiterspelen in 2014) en training via de Hogere School van Paarden en Paardenrijden. Sinds 2017 is zij gastheer van een centrum voor de ontwikkeling van Normandische paardachtigen, het vormen van lijnpaarden en ezels voor territoriaal of agrarisch gebruik. Ondanks de dreiging van ontbinding in 2021 werd zijn eigendom overgedragen aan de afdeling Orne.

De architectuur van de haras, bewaard gebleven in zijn geheel sinds de 18e eeuw, omvat een kasteel met drie huizen, symmetrische stallen, een prinsachtige rit, en een kapel Saint-Louis (1718). De regelingen van de 19e eeuw, zoals de hippodrome of de tribunes, getuigen van de aanpassing aan de evolutie van de paardensportpraktijken. In 1949 werd een historisch monument gerund, de site combineert gebouwd erfgoed, landschappen en levende herinnering aan de Franse fokkerij.

Externe links