Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis aan de Colvestrestraat 22 in Tréguier, daterend uit de 16e eeuw, is een zeldzaam voorbeeld van een Bretonse stadshotel dat grijze granieten stenen en flamboyante gotische elementen mixt. De gevel onderscheidt zich door gebroken boogbogen, gespikkelde baaien en spalkenramen. Oorspronkelijk, een gecorbelde houten vloer met uitzicht op de straat, later vervangen door een stenen metselwerk. Het interieur onthult een tripartiet plan, met een trappenhuis in een diameter van 3,15 meter, serveert ruimtes georganiseerd rond een centrale as: bijkeuken, wachtkamer, dressoir, en een eigen kapel op de tweede verdieping.

De privékapel, het meest opvallende element, is uitgerust met een niche geloof en twee hagioscopen, unieke apparaten in Bretagne voor een stedelijk huis. Deze openingen werden gebruikt om kantoren van aangrenzende tentoonstellingen te volgen. De ingebouwde open haard en de eerste verdieping moestuin, evenals de resten van een Armo-Amerikaanse structuur met een hoogte van grond aan de top, getuigen van de architectonische vindingrijkheid van het tijdperk. Het huis, dat aanvankelijk door een toren met dovecote werd overweldigd, bood een panoramisch uitzicht op de kathedraal en de monding van de rivier de Tréguier.

Al in 1612 werd het genoemd als "het grote adellijke huis van Kericuf," en het behoorde toe aan Hendrik van Kergrec, de invloedrijke en provoost heer van Tréguier in 1593. In 1651 omvatte zijn beschrijving een kapel, een volière en een stenen trap met kamers en zolders. In de 18e eeuw kwam het in handen van François Garjan, ridder en heer van Kerverzault. Zijn inscriptie in de Historische Monumenten in 1926 onderstreept zijn erfgoed belang, gekoppeld aan zijn nobele geschiedenis en zijn architectonische eigenaardigheden, als de potentiële werkplaats van een goudsmid beschermd door een juda.

De archieven suggereren dat de tweede verdieping spanwijdte werd vernietigd tijdens de oorlogen van de Liga (1588-1598), vervolgens vervangen door een metselwerk in de late 16e of vroege 17e eeuw. Het huis, verbonden met de familie Robin (artiesten genoemd in de kathedraalrecords), illustreert ook de verbanden tussen lokale adel, ambachten en het stedelijke leven in Tréguier. De ruimtelijke organisatie, met verdeelde ruimtes voor service, ontvangst en aanbidding, weerspiegelt de sociale hiërarchieën van het tijdperk.

In 1835 was het eigendom van Firmin Cadiau, vervolgens van Émile Le Taillandier, burgemeester van Lannion, in 1877. De latere naam van "het huis van de hertog Jean V" is niet getuigd voor de moderne tijd. Vandaag de dag, de inscriptie beschermt een emblematische gevel en dak, terwijl de geschiedenis, het combineren van gotische architectuur, particuliere kapellen, en nobel leven, maakt het een uitzonderlijke getuigenis van Bretonse erfgoed.

Externe links